Liszt - My Piano Hero

Lang Lang (piano) & Wiener Philharmoniker, Valery Gergiev

Lang Lang, "Mijn Pianoheld"

De muziekwereld viert de 200e geboortedag van componist Franz Liszt in 2011 en sterpianist Lang Lang brengt zijn nieuwe CD uit met werken van Liszt, op tijd voor zijn verjaardag in oktober.

Liszt:
 Romance 'O pourquoi donc', S169
 Grande Étude de Paganini, S. 141 No. 3 'La Campanella'
 Consolation, S. 172 No. 3 in D flat major
 Grand galop chromatique, S219
 Liebestraum, S541 No. 3 (Nocturne in A flat major)
 Hungarian Rhapsody, S244 No. 6 in D flat major
 Un Sospiro from 3 Concert Studies, S144 No. 3
 Hungarian Rhapsody, S244 No. 15 in A minor 'Rákóczy Marsch' (Horowitz version)
 Ave Maria, S558 No. 12 (after Schubert)

 Piano Concerto No. 1 in E flat major, S124
  w/Wiener Philharmoniker, Valery Gergiev

"De bijdrage van Lang Lang aan de tweehonderdste verjaardag van de componist is een 'die je liefhebt-programma', gekruid met ambitieuzere en fantasierijkere keuzes. Als product van wat ongetwijfeld een van de meest uitbundige PR-oefeningen in de klassieke muziek moet zijn, gaat de schitterende carrière van Lang Lang nu van een twijfelachtig begin (hij werd door een criticus omschreven als 'een lounge-pianist') naar een steeds groter bereik en volwassenheid. . Hier opent hij zijn nieuwste cd met een transcriptie van het nummer 'O pourquoi donc', waarbij hij geniet van de verrassende modulaties en speelt met een bijzondere delicatesse en genegenheid. Zijn heimelijke tempo voor 'La campanella' zorgt voor een superglanzend karakter en articulatie waar zelfs de meest doorgewinterde pianist jaloers op zou kunnen zijn, terwijl in 'Un sospiro' zijn ontspannen poëzie en techniek op elk niveau meesterlijk zijn. Zijn Schubert-Liszt 'Ave Maria' heeft alle communicatieve passie die hem bij miljoenen mensen geliefd heeft gemaakt en, aan de andere kant van het spectrum, zijn stoomboor-octaven aan het einde van de Zesde Hongaarse Rapsodie, zijn opname van Horowitz' ondeugend verbeterde versie van de Vijftiende en zijn technische knowhow in het Eerste Piano Concert zullen bij veel liefhebbers van virtuositeit de rillingen over de rug doen lopen. Alleen een teleurstellend slappe en welgemanierde Grand galop chromatique (hier geen vergelijking met de verschroeiende bravoure van Cziffra) ontsiert het geheel. Toch wist deze marginale mislukking nauwelijks iemands gevoel uit dat hij een groot talent is dat zich al in nieuwe en verhelderende richtingen beweegt."
Gramophone Magazine