Soldier of Love

"Soldier Of Love" is pas het zesde studioalbum van de Britse band Sade in hun 25-jarige carrière. Alleen al tussen hun laatste werk "Lover's Rock" en de nieuwe langspeler zit een pauze van tien jaar. Maar voor zangeres en frontvrouw Sade Adu staan integriteit en authenticiteit qua songwriting voorop: "Ik maak alleen een plaat als ik denk dat ik iets te zeggen heb. Ik heb geen interesse in het uitbrengen van muziek om iets te verkopen. Sade is geen merk."

De band kwam in 2008 samen in Peter Gabriel's Real World Studios, niet ver van de woning van de zanger in het landelijke zuidwesten van Engeland. Het was de eerste keer sinds het einde van de "Lover's Rock" tour in 2001 dat alle vier de bandleden elkaar weer ontmoetten. Bassist Paul Denman was teruggekeerd uit Los Angeles waar hij Orange, de tienerpunkband van zijn zoon, had gemanaged. Gitarist en saxofonist Stuart Matthewman nam een pauze van het werken aan filmsoundtracks in New York en Andrew Hale nam afscheid van zijn baan als A&R consultant.

In een reeks tweewekelijkse sessies in de "Real World Studios" werd het materiaal voor een nieuw album gecreëerd, dat alle vier de muzikanten onmiddellijk als hun meest ambitieuze tot nu toe beschouwden. Dat blijkt al bij de eerste beluistering van het titelnummer (en eerste single release), dat geluiden en beats bevat die heel anders zijn dan de nummers die de band in het verleden heeft opgenomen. Andrew Hale: "De grote vraag voor ons allemaal aan het begin was: willen we het echt allemaal opnieuw doen en zouden we het nog steeds met elkaar kunnen vinden als vrienden?". Al snel was het antwoord voor iedereen duidelijk: een volmondig "ja".

Tegen de zomer van 2009 was het werk, dat grotendeels in de "echte wereld" plaatsvond, voltooid. Met de nieuwe nummers neemt Sade merkbaar afstand van de downtempo soul flair van het vorige album en presenteert zich veel veelzijdiger dan ooit tevoren. Op sommige nummers klinkt de band als in hun begindagen, bijvoorbeeld wanneer Matthewman de zeer zachte saxofoon op "In Another Time" of op het anthemische "Long Hard Road" uitpakt. Met het uitbundige en eigenzinnige reggaenummer "Babyfather" en de zeer dramatische albumopener "The Moon And The Sky" betreedt Sade echter nieuw muzikaal terrein. "Ik wil nooit in herhaling vallen", legt zangeres Sade Adu uit, "en hoe langer we samenwerken, hoe interessanter de uitdaging voor ons wordt".

Helen Folasade Adu is geboren in Ibadan in Nigeria. Haar Nigeriaanse vader doceerde economie aan de universiteit aldaar en haar moeder kwam uit Engeland en was verpleegster. De twee hadden elkaar ontmoet toen hij studeerde aan de LSE in Londen en waren kort na hun huwelijk naar Nigeria verhuisd. Toen hun dochter werd geboren, sloeg de Engelse voornaam niet echt aan en werd in plaats daarvan een korte versie van haar tweede naam gebruikt. Toen ze vier jaar oud was, scheidden haar ouders en bracht Sade's moeder haar en haar oudere broer terug naar Engeland, waar ze aanvankelijk verbleven bij hun grootouders in Colchester, Essex.

Daar hoorde ze voor het eerst Amerikaanse soulmuziek, vooral Curtis Mayfield, Donny Hathaway en Bill Withers, die in de jaren zeventig populair waren. Als tiener zag ze de Jackson 5 in het Rainbow Theatre in de Londense wijk Finsbury Park, waar ze in het weekend aan de bar werkte. "Ik was veel meer gefascineerd door het publiek dan door wat er op het podium gebeurde. Er waren kinderen, moeders met kinderen, oude mensen, blanke mensen, zwarte mensen. Dat heeft me echt geraakt. Dat was precies het publiek dat ik altijd al wilde bereiken."

Maar muziek was niet haar eerste beroepskeuze. Ze studeerde eerst mode aan de St Martin's School Of Art. Pas toen twee schoolvrienden haar vroegen mee te zingen in hun onsuccesvolle band, begon ze te zingen.

Hoewel ze extreme nervositeit voelde bij het zingen, geniet ze tot haar verbazing echt van songwriting. Twee jaar later had ze haar plankenkoorts voldoende onder controle om vaste achtergrondzangeres te worden bij de Noord-Londense latin-funkband Pride. "Toen ik het podium opging, trilde ik. Ik was echt bang. Maar ik heb mijn best gedaan. En als ik besloot te zingen, zou ik zingen zoals ik spreek, want het is belangrijk om jezelf te zijn."

Sade is lang in de leer geweest bij Pride. Vanaf 1981 speelde ze drie jaar lang met de andere zeven leden van de band door heel Groot-Brittannië, vaak zittend aan het stuur van de tourbus. Binnen de Pride optredens was er een deel waar ze wat rustigere, jazzy nummers uitvoerde als de leadzangeres van een kwartet. Een van de nummers, getiteld "Smooth Operator", die Sade mede had gecomponeerd, wekte al snel de belangstelling van enkele talentscouts. Plotseling wilde elke platenmaatschappij haar tekenen - maar zonder de rest van de band. Maar loyaliteit aan haar vrienden was sterker dan het verlangen naar een deal - dus weigerde ze Pride te verlaten. Achttien maanden later gaf ze eindelijk toe, maar alleen op voorwaarde dat het contract de drie muzikanten omvatte die tot op heden de band Sade vormen: saxofonist Stuart Matthewman, toetsenist Andrew Hale en bassist Paul Denman.

In februari 1984 wist het kwartet met hun eerste single "Your Love Is King" in de top tien van de Britse hitlijsten te komen - een succes dat het leven van de zanger en de band voor altijd zou veranderen. De onverstoorbare elegantie van de muziek in combinatie met haar verschijning - ondefinieerbaar exotisch en ongedwongen geraffineerd - maakten van Sade Adu in een oogwenk het vrouwelijke gezicht van het stijldecennium. Tijdschriften stonden in de rij om haar op de cover te hebben. "Dat was geen marketing," legt ze vandaag uit, "dat was ik gewoon. En ik probeerde zeker geen imago te promoten."

Toen het eerste album "Diamond Life" uitkwam, was het leven van de zanger allesbehalve geplaveid met diamanten. Ze woonde in een gerenoveerde brandweerkazerne in Finsbury Park met haar toenmalige partner, journalist Robert Elms. Er was geen verwarming, dus moest ze volledig gekleed naar bed. Het toilet, dat in de winter soms bevroor, was bij de brandtrap. De badkamer was ook de keuken. "Je kunt zeggen: we waren als bevroren."

Terwijl de eerste drie albums "Diamond Life" (1984), "Promise" (1985) en "Stronger Than Pride" (1988) wereldwijd miljoenen exemplaren verkochten, ging de band de rest van de jaren tachtig min of meer onafgebroken op tournee. Een werkingsprincipe dat tot op de dag van vandaag niets aan relevantie heeft ingeboet. "Als je alleen tv-optredens doet of video's opneemt, dan ben je niets meer dan een instrument voor je platenmaatschappij. Dan ben je gewoon een product aan het verkopen. Maar als ik op het podium sta en met de band speel, weet ik dat de mensen van de muziek houden. Ik kan het voelen. Soms verlang ik ernaar om weer op tournee te zijn. Dat gevoel overvalt me gewoon."

In de loop der jaren leidde de onbeschaamde belangstelling van de media voor haar privé-leven tot een steeds grotere weigering om deel te nemen aan conventionele promotieprocessen. Sade is vaak verkeerd voorgesteld in de pers en geeft nu nog maar zelden interviews. "Deze 'Fleet Street' mentaliteit is verschrikkelijk. Als iets er gemakkelijk en eenvoudig uitziet, moet er wel iets mis mee zijn."

In de afgelopen twintig jaar heeft de zangeres altijd voorrang gegeven aan haar privéleven boven haar professionele leven - daarom is het niet verwonderlijk dat er in deze periode slechts drie albums met nieuwe nummers zijn uitgebracht. Haar huwelijk met de Spaanse filmregisseur Carlos Scola Pliego in 1989, de geboorte van haar dochter in 1996 en, aan het begin van de 21e eeuw, haar verhuizing van Noord-Londen naar het landelijke Gloucestershire, waar ze nu met een nieuwe partner woont, namen het grootste deel van haar tijd en aandacht in beslag. En terecht: "Je kunt je als artiest alleen maar ontwikkelen als je jezelf de kans geeft om als persoon te rijpen," legt ze uit. "We zijn nu allemaal ouders, onze levens zijn verder gegaan. Ik had 'Soldier Of Love' niet eerder kunnen maken dan nu. En ook al is het ongelooflijk lang wachten geweest voor de fans, wat ik erg jammer vind, ik ben erg trots op het album."

1. The Moon and the Sky
2. Soldier of Love
3. Morning Bird
4. Babyfather
5. Long Hard Road
6. Be That Easy
7. Bring Me Home
8. In Another Time
9. Skin
10. The Safest Place