Distant Light

Vadim Gluzman (violin) & Finnish Radio Symphony Orchestra, Hannu Lintu

Vadim Gluzman, die een groot deel van zijn jeugd in Letland doorbracht, waar hij ook zijn vioolstudie begon, keert terug naar zijn roots met deze presentatie van werken uit de pen van Peteris Vasks. Het uitgebreide programma (+ 84 minuten!) begint met het vioolconcert "Distant Light", dat in de twee decennia sinds zijn compositie een moderne klassieker is geworden.

De componist heeft het omschreven als "een lied dat uit de stilte komt en in de stilte zweeft, vol idealisme en liefde, soms melancholisch, soms dramatisch". Voor het concert vond Gluzman steun bij de strijkers van het Fins Radio Symfonie Orkest onder leiding van Hannu Lintu. Voor de andere stukken wordt hij echter bijgestaan door Letse collega's en vrienden. Onder hen violiste Sandis Steinbergs, die optreedt in het duo "Summer Dances", een van Vasks meer zorgeloze en levendige stukken. Dit laatste werk in zeven korte delen is, in de woorden van de componist zelf, het muzikale equivalent van een naïef schilderij. Ter vergelijking: het Pianokwartet uit 2001 is een van zijn langste en indrukwekkendste kamermuziekwerken.

Beginnend met een kwint in de piano, neemt het de luisteraar mee op een emotionele achtbaanrit, via hectische dansen en dramatische liederen naar een typisch "Vasks einde" met een licht in de verte dat gedempte hoop biedt.

Peteris Vasks (geb. 1946):
 Piano Quartet
 Summer Dances
 Violin Concerto 'Distant Light'

Recensies:

"Distant Light heet het vioolconcert van Peteris Vasks. En hoe je het ook wendt of keert, de componist heeft de suggestie die in de titel verborgen zit prachtig verklankt. ‘Filmmuziek’ roept de een, waarin de connotatie easy listening doorklinkt; ‘hemels’ vindt de ander, waarbij deze muziek het risico loopt in het hokje new age ofwel nieuwe spirituele muziek terecht te komen. Wat mij betreft is Vasks erin geslaagd uit te beelden wat hij bedoelt, met daarin een duidelijke en geslaagde (want bewuste) verwijzing naar de eeuwigheid en tijdloosheid van de natuur. En hierin is zijn muziek enigszins verwant aan die van Jean Sibelius en diens vioolconcert in het bijzonder, waarin ijle luchten, eindeloze wouden en ruwheid en warmte van de natuur eveneens een grote rol spelen. In Distant Light komt een viool letterlijk uit het niets, je weet even niet of het geluid wel aanstaat. De zich langzaam ontvouwende solo geeft een gevoel van verbondenheid met iets dat het dagelijkse ontstijgt. Violist Vadim Gluzman speelt stralend in de mijmerende delen en soepel virtuoos in de levendige. Distant Light kent, net als de andere werken – het pianokwartet en de duo’s voor twee violen Summer Dances –grote dynamische verschillen. Interessant is hoe Vasks speelt met het thema van Bachs Musikalisches Opfer; duidelijk herkenbaar maar ook onmiskenbaar Vasks. Vasks’ muziek wordt met grote betrokkenheid en kunde gespeeld. In alle muziek moet je als luisteraar je hart leggen, in die van Vasks ook je ziel.
Luister Magazine