Symphonies 1 & 3/Overture Manfred

London Symphony Orchestra, Sir John Eliot Gardiner

Na de succesvolle Mendelssohn serie, richten Sir John Eliot Gardiner en het London Symphony Orchestra zich op de volgende Duitse romanticus. De dirigent heeft er altijd naar gestreefd de buitengewone rijkdom aan ideeën en de caleidoscopische originaliteit van Schumanns symfonieën te laten zien. Maar bovenal wilde hij de Duitse aartsromanticus verdedigen als een meester van de symfonische vorm en het instrumentale timbre en hem vrijpleiten van het nog steeds circulerende cliché dat hij niet kon orkestreren. De tweede serie bevestigt de hoge verwachtingen van de nieuwe Schumann-cyclus met het Londense toporkest.  Het London Symphony Orchestra schittert hier met een subtiel vormgegeven kleurenspel van de verschillende registers van het orkest - en hier zijn niet eens originele instrumenten uit de Schumann-periode aan het werk! Sir John Eliot Gardiner is bij lange na niet alleen een uitmuntend oude-muziekdirigent.

Robert Schumann (1810-1856):
 Symphony No. 1 in B flat major, Op. 38 'Spring'
 Symphony No. 3 in E flat major, Op. 97 'Rhenish'
 Manfred Overture, Op. 115

Recensies:
“John Eliot Gardiner, die nu achter in de 70 is, lijkt eerder aan een tweede lente dan aan een nazomer te zijn begonnen. De Schumann symfonieën op zijn tweede deel van de cyclus zijn gebottelde zonneschijn ... je kunt een opgewektheid en lichtheid waarderen, evenals een tegenspraak van het onjuiste cliché dat Schumann niet kon orkestreren ... Een fijn, helder sonisch spectrum betekent dat de droge Barbican akoestiek het plezier van de luisterervaring niet vermindert.”
BBC Music Magazine - May 2020 *****(Performance) / ****(Recording