Violin Sonatas Nos.3, 6, 7 & 8

Lorenzo Gatto (violin), Julien Libeer (piano)

Building on the success of the first two instalments of their cycle devoted to Beethoven’s sonatas for piano and violin (Alpha 240, Diapason d’Or of the year, and Alpha 407), Lorenzo Gatto and Julien Libeer conclude this complete series by recording the remaining four sonatas. Composed between 1797 and 1801, these sonatas are dedicated to Emperor Alexander I of Russia, except for op.12 no.3, which Beethoven dedicated to his teacher Antonio Salieri.Lorenzo Gatto and Julien Libeer’s feeling for melody and tempo works wonders in these pieces, which they recorded in the ideal surroundings of the Salle de Musique of La Chaux de Fonds (Switzerland) and the Flagey Studio (Brussels, Belgium).

Ludwig van Beethoven (1770-1827):
 Violin Sonata No. 3 in E flat major, Op. 12 No. 3
 Violin Sonata No. 6 in A major, Op. 30 No. 1
 Violin Sonata No. 7 in C minor, Op. 30 No. 2
 Violin Sonata No. 8 in G major, Op. 30 No. 3

Recensies:

"Ja, natuurlijk bestaan er vele heel goede opnamen van de tien vioolsonates die Beethoven tussen 1798 en 1812 schreef. Denk aan Alexander Melnikov en Isabelle Faust, Gidon Kremer en Martha Argerich, een respectabel oudje van Yehudi Menuhin en Wilhelm Kempff en een historisch verantwoorde van Viktoria Mullova en Kristian Bezuidenhout. Toch is dat allemaal geen reden om deze cd met de Sonates nrs. 3, 6, 7 en 8 links te laten liggen, die de cyclus van violist Lorenzo Gatto en pianist Julien Libeer voltooit. Met de eerste cd in de reeks schopten ze het al tot een Diapason d’Or en ook de tweede, met de Vioolsonates nrs. 2, 4 en 9, kreeg jubelcommentaren. Terecht. De twee jonge Belgen vallen zonder enig ontzag aan, nemen risico’s en spelen Beethovens sonates als de werken van een woeste, onderzoekende geest die op zoek is naar een gelijkwaardigheid tussen de viool en de piano en naar de grenzen van het destijds muzikaal betamelijke. Mede dankzij de conform de oude fortepiano’s rechtsnarig (in plaats van de tegenwoordig kruissnarige standaard) gebouwde vleugel van Chris Maene is de vertolking van de beide heren een even perfect als prachtig compromis tussen het goede van de moderne uitvoeringen en het levendige van de historisch geïnformeerde vertolkingen."
Klassieke Zaken Magazine 6-2019

"De algemene sfeer is energiek en speels (soms zelfs uitbundig), en de opnames zijn helder en transparant... Maar dit zijn uitvoeringen die erkennen dat de violist zowel begeleider als ster is... Nerveuze spanning, in plaats van diepgang, is het sleutelwoord van deze cd. U zult ervan genieten als u van onrustige en soms rauwe Beethoven houdt."
Gramophone Magazine - January 2020