St. Cecilia Mass/Te Deum

Angela Maria Blasi (soprano), Christian Elsner (tenor), Dietrich Henschel (baritone) & Münchner Symphoniker, Münchner MotettenChor, Hans Rudolf Zöbeley

De St. Ceciliamis vertegenwoordigt een zeer gelukkige combinatie van strenge Palestrina-stijl en moderne opera-elementen. Gounod had zijn eerste opera, Sapho (1851), al gecomponeerd op aandringen van de beroemde zangeres Pauline Viardot, die hij kende uit Rome. Noch deze opera, noch zijn volgende twee van dergelijke werken waren een succes op het podium, maar de ervaring die hij had opgedaan met deze dramatische werken deed hem goed in de massa. Hij legt een fijne, stevige beheersing aan de dag in zijn behandeling van de dramatische contrasten die vooral in het Gloria en het Credo voorkomen. De “laudamus te” in het Gloria, een Allegro pomposo, biedt krachtige solo- en tutti-effecten. In het volgende Andante op de tekst ‘Domine fili unigenit’ legt Gounod bijzondere nadruk op de ‘miserere nobis’. Het terzetto met koor met de smekende stemgebaren van de drie bas-, tenor- en sopraansolisten zou elke Franse grote opera tot eer strekken. Het Credo is volledig gericht op het idee van de gemeenschap verenigd in geloof. De instrumentatie met koperblazers is een openlijke demonstratie van de vaste katholieke overtuiging, en de rinkelende cimbalen maken van de hemelvaart, ‘et ascencit in coelum’, een ware triomfmars. Gounods ietwat eigenzinnige behandeling van de liturgisch voorgeschreven tekst van het Agnus Dei kan ook worden verklaard door zijn behoefte om het dramatische effect van de muziek op dit punt te versterken. De solotenor en de solosopraan zingen de ‘Domine non sum dignus’ (Heer, ik ben niet waardig…), een tekst die normaal gesproken zijn liturgische plaats niet in de Agnus Dei vindt, maar in de communieritus. De individuele erkenning van zonde wordt dus tegenovergesteld aan de collectieve ‘miserere nobis’. Gounods gebruik van deze effecten is uiterst gematigd in vergelijking met de praktijken in de grote opera. Mooie melodieën, pakkende motieven herhaald en gevarieerd met nieuwe teksten, en eenvoudige begeleidingsfiguren in de instrumentale partijen geven elke miseenheid een uniforme basisstemming.

Bizet:
 Te Deum

Gounod:
 St Cecilia Mass

"These two French composers’ liturgical works aren’t in the same league as their operas – some lovely moments, especially in the Te Deum, but in truth neither works leave the runway."
BBC Music Magazine - December 2019 ***