Hot Foot Powder

Peter Green wordt algemeen beschouwd als een van de beste gitaristen van zijn generatie. Zijn virtuoze bluesspel was een integraal onderdeel van het geluid van de originele Fleetwood Mac, die hij in 1967 oprichtte, en zijn gekwelde leiding plaatste hem op gelijke voet met legendes als Eric Clapton, Jeff Beck en Jimmy Page. Begin jaren 70 verliet Green de band en bracht hij een groot deel van de volgende drie decennia in de wildernis door, worstelend met diverse gezondheidsproblemen. Eind jaren 90 herrees hij met de Peter Green Splinter Group. Het tweede album van zijn opmerkelijke heropleving, 'The Robert Johnson Songbook', is een van de grootste klassieke bluesplaten en was het eerste Britse album dat de prestigieuze WC Handy Award won. Na zijn opname in de Rock & Roll Hall of Fame bracht Green zijn tweede album uit in het Robert Johnson Songbook: 'Hot Foot Powder'. Om zijn tweede uitstapje in de muziek te vergemakkelijken, haalde hij grootheden uit de blues binnen, zoals Buddy Guy, Otis Rush, Hubert Sumlin, Dr. John, Joe Louis Walker en Honey Boy Edwards.

1. I'm a Steady Rollin' Man (Feat. Otis Rush)
2. From Four Till Late (Feat. Dr. John)
3. Dead Shrimp Blues
4. Little Queen of Spades
5. They're Red Hot
6. Preachin' Blues
7. Hellhound On My Trail
8. Traveling Riverside Blues
9. Malted Milk
10. Milkcow's Calf Blues
11. Drunken Hearted Man
12. Crossroad Blues
13. Come On In My Kitchen