Dvorak: Stabat Mater, Op.58

Erin Wall (soprano), Mihoko Fujimura (mezzo-soprano), Christian Elsner (tenor), Liang Li (bass) & Bavarian Radio Symphony Orchestra & Choir, Mariss Jansons

"... stond de treurige Moeder huilend" fluistert het refrein na de orkestrale inleiding van Antonín Dvoráks meest gevierde koorwerk, het Stabat Mater Op. 58. Terwijl het werk zich opbouwt met de vier vocale solisten, begint het obsessief herhaalde hoofdmotief van een dalende chromatische lijn zijn magie uit te oefenen op het opgetogen publiek.

En onder leiding van Mariss Jansons brengen het koor en symfonieorkest van de Bayerischer Rundfunk, opgeluisterd door vier voortreffelijke solisten, ons naar een hogere artistieke sfeer, waar verstilde tonen worden afgewisseld met glorieuze fortissimi. Naast een Bruckner-symfonie uitgevoerd door Jansons en zijn ensemble, was het Stabat Mater, in de woorden van de Neue Zürcher Zeitung, "het tweede hoogtepunt van het Luzern Paasfeest van dit jaar", de locatie van ons concert. Jansons ziet daarin een breed, diep scala aan verdriet. Nadat hij eind 1875 / begin 1876 met het werk was begonnen, maar al snel terzijde had geschoven, keerde Dvorák er weer naar terug nadat twee tragedies hem overkwamen en hem in een ongewoon melancholische stemming brachten: de accidentele dood van zijn 11 maanden oude dochter Rose en het bezwijken aan pokken van zijn drie jaar oude zoon Otakar. Maar zelfs door verdriet overmand, kon Dvorák het niet laten om eenvoudige, volkse, levensbevestigende melodieën te schrijven voor zijn stralende Stabat Mater. Om deze tragische gebeurtenissen het hoofd te bieden, zocht de vrome katholiek Dvorák troost en kracht bij God en bij het schrijven van een werk opgedragen aan de Moeder van Smarten.

Dvorak:
 Stabat Mater, Op. 58