De Vez En Cuando La Vida

Mariana Flores (Sopran), Maria Hinojosa (Sopran), Giuseppina Bridelli (Mezzo-Sopran), Leandro Marziotte (Alt), Valerio Contaldo (Tenor), Hugo Oliveira (Bass) & Cappella Mediterranea, Leonardo Garcia Alarcon

Joan Manuel Serrat (geb. 1943), Francisco Valls (1671-1747), Lucas Ruiz De Ribayaz (1626-1677), Juan Bautista Cabanilles (1644-1712), Mateo Flecha (1481-1553), Federico Mompou (1893-1987)

Leonardo García Alarcón schrijft: “De herinneringen aan mijn jeugd in Argentinië brengen me altijd terug naar de singer-songwriter Joan Manuel Serrat, synoniem voor gedeelde familiemomenten… Serrats poëzie en muziek rond een barbecue in Argentinië; “De vez en cuando la vida” maakte me aan het huilen zoals het miljoenen mensen heeft doen huilen in Latijns-Amerika, Spanje en elders… Joan Manuel Serrat maakt deel uit van ons leven, hij is onze Jacques Brel!… Of, als we projecteren Als we teruggaan naar de zestiende eeuw, is hij in zekere zin onze kleine Camerata Fiorentina, die beweging van Italiaanse dichters en muzikanten in Florence. Serrat heeft heel Latijns-Amerika en Spanje de kans gegeven zich de werken van zijn dichters toe te eigenen… Hij is ook synoniem geweest voor vrijheid en de strijd tegen dictatoriale regimes. Zijn lied “Mediterraneo” is een van de emblematische stukken uit zijn carrière. Het is bijna een hymne die tegenwoordig een bijzondere weerklank vindt… Ik vroeg mijn goede vriend Quito Gato om deze liederen te arrangeren voor ons ensemble, Cappella Mediterranea. In de orkestratie zijn typische zeventiende-eeuwse instrumenten behouden: blokfluiten, cornett, violen, viola da gamba, cello's, luiten, harp, klavecimbel, orgel, met wat percussie en een contrabas. Met deze historische instrumenten kunnen we terug in de tijd reizen en de romances van Serrat vergelijken met de Ensaladas van Mateo Flecha (1481-1553), de polyfonie van Guillaume Dufay en een compositie van Juan Cabanilles die doet denken aan een Bach-passie. De Xacaras, een satirisch genre uit de Spaanse Gouden Eeuw, gaat in dialoog met de werken van Serrat, net als de Música callada van de Catalaanse componist Frederic Mompou, hier getranscribeerd voor harp.’

Anonymus:
 La Canco Del Lladre; La Preso De Lleida

Cabanilles:
 Mortales Que Amais

Flecha:
 La Bomba

Mompou:
 Mus

Ribayaz:
 Xacaras Por La E

Serrat:
 Romance de Curro "El Palmo"; Mediterraneo; De Vez En Cuando La Vida; Pare; Aquellas Pequenas Cosas

Valls:
 Esta Vez, Cupidillo