Incidental Music

Parallel to his great sequence of symphonic masterpieces and tone poems, Jean Sibelius wrote a significant body of music for the theatre. It was with King Christian II and Kuolema that he established his fame throughout Europe whilst some of his most hauntingly beautiful writing for the stage can be found in Belshazzar’s Feast. The tragic pantomime Scaramouche is Sibelius’s only continuous dramatic score and Pelléas et Mélisande is one of his most accomplished, whilst the rarely performed Jedermann is recognised as a hidden masterpiece. Gramophone wrote of these performances: ‘Leif Segerstam masterminds a characteristically unhurried, atmospheric display. What an absorbing journey of discovery this series has proved to be; congratulations to everyone involved.’

In zijn carrière schreef de Finse componist Jean Sibelius naast vele symfonische meesterwerken, ook een aanzienlijke hoeveelheid werken voor het theater. Naxos bundelde deze werken in een 6-cd box, met onder andere muziek voor King Christian II en Kuolema en het de zelden uitgevoerde Jedermann, dat wordt gezien als een verborgen meesterwerk.

Sibelius:
 2 Songs from Shakespeare's 'Twelfth Night', Op. 60
 A Lonely Ski-Trail (Text: Bertel Gripenberg)
 Belshazzar's Feast, JS48
 Cortège
 2 Earnest Melodies for violin or cello & orchestra, Op. 77
 In memoriam, Op. 59 - Trauermarsch für Orchester
 Jedermann, Op. 83
 King Kristian II, incidental music, Op. 27
 Kuolema, Op. 44
 Menuetto
 Morceau Romantique sur un motif de M. Jacob de Julin
 Musik zu Einer Scène
 Ödlan (The Lizard), Op. 8 - incidental music
 Overture in A minor, JS144
 Overture in E major, JS145
 Pelléas and Mélisande Suite, Op. 46
 Processional (‘Onward, Ye Peoples'), Op. 113 No. 6
 Scaramouche, incidental music, Op. 71
 Scène de ballet, JS163
 Svanevit (Swanwhite), JS 189
 The Countess's Portrait (Grevinnans konterfej)
 Three Pieces, Op. 96
 Wedding March for Act III of Adolf Paul's play 'The Language of the Birds'

"Fascinerend om te horen hoe uit deze brokstukken ineens flarden opklinken die we later terughoren in de Vijfde symfonie of doodgewoon herkennen als het woudvogeltje uit Siegfried van Richard Wagner. Leif Segerstam heeft altijd een open oor gehad voor onderschatte partituren en laat hier met zijn manschappen horen wat we al die jaren gemist hebben. De 10 is dan ook voor de gehele serie."
Siebe Riedstra - LUISTER MAGAZINE 714