East of the Aegean

Jens Naumilkat (vocal), Henning Schmiedt (piano)

Op "East Of The Aegean" gebeurt niets minder dan dat een van de grote strijders van de 20e eeuw vrede sluit met zichzelf. Een geweldig album met kleine liedjes vol liefde en toekomstgerichte herdenking.

Mikis Theodorakis is een componist wiens leven en werk als geen andere levende musicus verbonden zijn met de bewogen politieke geschiedenis van Europa in de 20e eeuw. Zijn naam is verbonden met politieke en artistieke uitspraken van zeer uiteenlopende aard. Vanaf het allereerste begin hadden alle activiteiten van de componist één ding gemeen: Theodorakis wilde altijd het maximale bereiken. Hij was en is een extremist die zich alleen van andere radicalen onderscheidt door zijn veelzijdigheid en onvoorspelbaarheid. Reeds als jonge man werd hij vervolgd, gefolterd, verbannen, verguisd, maar hij liet zich nooit neerhalen, verzoende zich uiteindelijk met zijn vijanden en werd zelf de meest consequente voorstander van elk intern en extern politiek inzicht. Zijn hele oeuvre wordt gekenmerkt door de schijnbaar hopeloze innerlijke strijd tussen idealisme en realiteit, waarin geen van beide partijen ooit kan winnen. Hij bleef nooit lang in één kamp. Zijn standpunten waren altijd verrassend, en er was geen controverse die hij ooit uit de weg ging. Zowel voor vrienden als vijanden was en is hij moeilijk te doorzien, omdat hij altijd precies dat doet wat het minst van hem wordt verwacht.

Na zijn oratoria, liturgieën, symfonieën, opulente soundtracks en grootschalige liederencycli is het laatste wat je nu van Mikis Theodorakis zou verwachten een heel rustig album dat alleen gebaseerd is op het melodieuze gefluister van cello en piano. Een geluid dat meer uit het onderbewustzijn lijkt te komen dan uit de werkelijkheid. Maar naast de vechter heeft er altijd een romanticus in Theodorakis' persoonlijkheid gewoond. Als kind was "Lindenbaum" van Franz Schubert een van zijn lievelingsliederen. Dit gevoel voor onschuldige poëzie, gekoppeld aan een diep respect voor de folklore van het gewone volk, liep als een rode draad door het oeuvre van de componist. En het was niet zelden in zijn eenvoudigste liedjes dat hij zijn grootste kracht ontplooide. Men behoeft slechts te denken aan zijn soundtrack voor de filmklassieker "Alexis Sorbas", waarvan de liedjes zelf allang deel zijn gaan uitmaken van de Griekse folklore.

Wanneer Theodorakis zijn nieuwe album "East Of The Aegean" noemt, grijpt hij terug op zijn eigen afkomst. Hij werd geboren op het eiland Chios in het oosten van de Egeïsche Zee, zijn vader kwam uit Klein-Azië, zijn moeder van Kreta.

Zelf omschrijft hij de cyclus als een ode aan de lyriek, dat wil zeggen, een muzikale buiging voor literaire thema's. Veel meer zijn de 21 miniaturen bedachtzame bespiegelingen over het eigen bestaan. Het lijken wel ansichtkaarten of een schildersboekje vol schetsen met momentopnamen uit de Griekse kustwereld. In een vluchtig moment reiken de oudheid en het heden elkaar de hand om een continuüm te vormen dat zich uitstrekt tot ver voorbij sterfelijke levens. Mikis Theodorakis was zijn hele leven bezig met de toekomst. Ooit was hij zelf een vertegenwoordiger van een rebellerende jeugd, vandaag probeert hij de rangen te sluiten met de generaties van zijn kleinkinderen en achterkleinkinderen. Zijn stukken klinken niet als de muziek van een man van midden tachtig, net zomin als er iets ouderwets is aan zijn hele wereldbeeld. De oude Griek is een van de zeer weinige exponenten van zijn generatie voor wie wijsheid niet samengaat met een verlies van innerlijke jeugd.

In Henning Schmiedt en Jens Naumilkat vond Theodorakis twee musici die voorbestemd zijn voor de gevoelige realisatie van deze liederencyclus. Pianist Henning Schmiedt is een subtiele klankmagiër die de magie van het geluid altijd boven virtuoos exhibitionisme stelt. Zijn subtiele en onopvallende verwevingen van jazz, klassieke muziek, wereldmuziek en pop boeien in de eerste plaats door hun onpartijdigheid en lichtheid. Sinds 1991 heeft hij een intieme samenwerking met Mikis Theodorakis, voor wie hij in totaal zes CD's heeft gearrangeerd. De Berlijnse jazzmuzikant behoorde tot de legendarische fusionband College, waaruit ook de Fun Horns voortkwamen, en initieerde het PAmagieRA-project. Jens Naumilkat is thuis in alle muziekgenres. In de jaren tachtig maakte hij naam in de Oost-Duitse jazzscene. De actieve samenwerking van de cellist met Theodorakis begon in 1990. Samen met Schmiedt creëerde hij in 1998 een symfonische versie van diens sleutelwerk "Canto General". Op "East Of The Aegean" balanceren ze somnambulistisch door de muzikale fantasie van een man die al in de gevangenis zat voor zijn liedjes toen ze nog niet eens geboren waren.

1. A See Full of Music
2. The Day Ends
3. Your Sea Hair
4. The Hour of Fire
5. Spring Music
6. The Sea Awaits You
7. And I Love You In the Endless Noon Hour
8. I Ply the Waters
9. As Long As the Sea Lasts
10. Songs of the Sea
11. The Circle of Water
12. Colours of the Sea
13. Night Flight
14. The Rhythm of the Waves
15. The Mystic Aegean
16. The Rivers of Your Body
17. Byzantine Ruins
18. The Footprints of the Sun
19. Desires Ignite
20. With the Music of the Water
21. Burning July Wind