Flos Florum

Ensemble Musica Nova

Net als veel van zijn tijdgenoten was Guillaume Dufay zeer verknocht aan de Maagd Maria. Zijn Mariawerken omvatten liturgische stukken die tijdens de mis of het officie gezongen worden, maar ook religieuze motetten op nieuwe gedichten. Waarschijnlijk schreef Dufay tijdens zijn eerste periode in de kapel van de hertogen van Savoye een complete cyclus polyfone hymnen voor de vespers van de belangrijkste feesten. Hun interpretatie volgt het principe van de alternatim chant, dat wil zeggen de afwisseling tussen monofone oneven verzen, gezongen in gregoriaans, en even polyfone verzen. Dufay gebruikt hier de compositietechnieken die al in de veertiende eeuw in gebruik waren. De liturgische melodie wordt gezongen in de hoogste stem, maar lijkt getransformeerd volgens de principes van de parafrase: de inventieve bijdrage van de componist schuilt in deze context in de flexibiliteit van de meting (vaak ternair) en de gratie van zijn versieringen. De andere twee, lagere stemmen, begeleiden het in een vrijwel homofone stijl. De invloed van de improvisatorische praktijk die bekend staat als 'fauxbourdon' is duidelijk merkbaar. In zijn eenvoudige vorm wordt de melodie van de cantus verdubbeld door de tenor en de contratenor, respectievelijk een sext en een kwart lager. Het resultaat is een opeenvolging van zeer karakteristieke akkoorden, die alleen worden onderbroken voor de cadensen.

Guillaume Dufay (1400-1474):
 Salve-flos
 Urbs beata
 Flos florum
 Ave regina caelorum, Ave regina reparatrix Imperatrix angelorum
 Ave maris stella
 Inclita stella
 Anima mea, Jesu corona, Ave virgo
 Gaude virgo

Recensies: