Forbidden Music In World War Ii

Burkhard Maiss (violin), Bogdan Jianu (cello), Hannah Strijbos (viola), Andrei Banciu (piano), Clive Greensmith (cello), Beth Nam (piano), Irene Maessen (soprano)

In the 1920s and 1930s, Paul (Pál) Hermann performed as a cellist all over Europe. Adolf Weißmann wrote in the Berliner Zeitung am Mittag: ‘Paul Hermann is one of the best cellists of our times.’ A Dutch newspaper called him ‘the Hungarian Casals’. ‘A cellist of first magnitude’, according to Evening Standard in London. He not only played the music of Bach and Beethoven to great critical acclaim, but also championed both Hungarian and Dutch contemporary composers. The fact that Hermann – student of Leo Weiner and Zoltán Kodály – was also a gifted composer himself, was far less known. His first compositions date from his student time at the Franz Liszt Academy in Budapest, the last compositions that we know of were written late 1939 in Paris, two months after the Second World War broke out. In 1944, Paul Hermann was arrested in Toulouse and deported via Drancy to Lithuania. He never returned.

Hermann, P.:
 Ophélie
 String Trio
 Allegro for Piano
 Cello Concerto
 Grand Duo for Violin and Cello
 La Ceinture
 La Dormeuse
 Piano Trio
 Quatre Épigrammes
 Suite for Piano
 Toccata for Piano

"Forbidden Music in World War II, was een even mooi als succesvol monument voor de vergeten in Nederland gevestigde componisten die de oorlog niet overleefd hebben. Dat de zoektocht met die mijlpaal niet voorbij zou zijn, was toen al duidelijk. En nu is er een eerste enorme voetnoot in de vorm van een dubbel-cd met het werk van de Hongaarse componist en cellist Paul Hermann. Dankzij zijn huwelijk met de Nederlandse Ada Weevers trad hij veel in Nederland op en klonken zijn composities regelmatig op de Nederlandse podia. Hoewel Hermann doorlopend uit de handen van de nazi’s probeerde te blijven werd hij in 1944 in Toulouse tijdens een razzia gearresteerd. Hij overleefde dat jaar niet. Wat rest is zijn muziek, waarvan de volle omvang nog niet duidelijk is. Wel duidelijk is dat deze schat, waarin Bartók en Kodály doorklinken, vraagt om verdere ontdekking."
Klassieke Zaken Magazine 1-2018