Schumann: Piano Quartet Op. 47 / Brahms: Piano Quintet Op. 34

Hrachya Avanesyan (violin), Boris Brovtsyn (violin), Alexander Chaushian (cello), Diemut Poppen (viola) & Yevgeny Sudbin (piano)

Schumann componeerde zijn Pianokwartet in 1842, in wat hij zijn "kamermuziekjaar" noemde, onmiddellijk na het voltooien van het magnifieke Pianokwintet in dezelfde toonsoort. En toch zijn er duidelijke verschillen tussen de twee werken: Het kwintet gedijt op een concertante dialoog tussen de piano en het strijkkwartet, terwijl in het pianokwartet alle musici en stemmen een gelijk effect hebben, ook al speelt de cello af en toe een hoofdrol tussen de strijkers.

Ruim tien jaar later was de jonge Johannes Brahms bezig met een bewerking van het kwartet voor piano vierhandig, en het is heel goed mogelijk dat dit contact met de kamermuziek van Schumann voor hem de mogelijkheden van dit genre opende.

Hoe dan ook, zijn Pianokwintet, voltooid in 1864, is een van de meest uitgevoerde werken in dit genre geworden dankzij de onuitputtelijke motivische verscheidenheid en eruptieve energie. Brahms had het aanvankelijk opgevat als een strijkkwintet, en maakte er vervolgens een sonate voor twee piano's van voordat de definitieve versie werd geschreven.

Brahms:
 Piano Quintet in F minor, Op. 34

Schumann:
 Piano Quartet in E flat major, Op. 47

"There’s no lack of personalities on display here…here we have a band of equals…The players are thrillingly daring in the Scherzo [of the Schumann], taken at a breakneck tempo with fizzing accents, but though you suspect that Sudbin is the ringleader here, there’s plenty of give and take within the group."
Gramophone Magazine - February 2018