Cantatas Vol.41
Zimmermann, Frank Peter
Genre: Classical
SACD | 1 disc(s) | Release: 08-10-2008
Verwachte levertijd (in NL): +/- 7 tot 15 werkdagen
Bestel- en levertijd
De getoonde levertijden (met uitzondering van In Stock-items) zijn enkel en alleen een gemiddelde op basis van de eerdere prestaties van achterliggende groothandels, distributeurs, labels en fabrieken.
Indien er geen voorraad is bij de Nederlandse distributeur/label/fabriek, dan kan het soms enkele weken duren! Dit betreft dan vaak een landelijke situatie.
BELANGRIJK: Om u een zo'n aantrekkelijk mogelijk verzendtarief/bezorgtarief te kunnen bieden, proberen wij orders van meerdere artikelen zoveel mogelijk gebundeld te versturen. Een deellevering is zeker mogelijk, maar over het algemeen is de algehele levertijd gelijk aan de levertijd van het artikel met de langste bestel- en levertijd! Neem dus gerust eerst contact met ons op indien u een deadline heeft. Wij kijken dan meteen of dit haalbaar is!*
ACTIE: 3% korting bij elke bestelling van min. 3 artikelen
Extra info
| Extra info: | Bach Collegium Japan/M.Suzuki |
|---|---|
| Maatschappij: | Outhere |
| Label: | Bis |
| Barcode: | 7318599916910 |
| Suffix - prefix: | 1691 BISSA |
| Taal: | DE |
| Herkomst: | Holland |
| Genre (extra): | Vocal |
Beschrijving
Carolyn Sampson (soprano), Peter Kooij (bass) & Bach Collegium Japan, Masaaki Suzuki (harpsichord and conductor)
Net als in twee andere recente afleveringen (Vol. 37 & 38) in zijn Cantate-cyclus concentreert Masaaki Suzuki zich hier op de zogenaamde solocantates, die overigens de gelegenheid bieden om twee van de veelgeprezen solisten uit deze serie, Carolyn Sampson en Peter Kooij, nog meer te laten schitteren. Van de twee cantates voor sopraan behoort Ich habe genung (BWV82) tot de bekendste van alle cantates van Bach en werd blijkbaar al in een vroeg stadium hoog gewaardeerd. Het was oorspronkelijk ingesteld voor de bas (en verschijnt als zodanig op Volume 38), en uit het bronmateriaal blijkt dat Bach het minstens vier keer heeft uitgevoerd. Bachs vrouw Anna Magdalena moet er ook bijzonder dol op zijn geweest: in haar tweede Klavierbüchlein werd een deelopstelling voor sopraan en klavecimbel opgenomen. Ich bin vergnügt (BWV84) is een klein werk waarin de hobo een belangrijke solistische rol speelt. Ik draag graag de kruisstaf, de zwaardere van de bascantates, is een meditatie op het kruis van Jezus, maar ook op het lijden en de nood die de mensheid moet dragen. De teksten, van een onbekende librettist, inspireerden Bach tot het produceren van muziek van sublieme ernst, grote expressieve diepgang en vol rijke, directe beeldtaal. Waar deze drie cantates alle drie in de winter van 1726-27 werden gecomponeerd, heeft de Vrede zij met u een minder zekere plaats in de chronologie. Het is in feite waarschijnlijk dat het werd samengesteld uit bewegingen uit verschillende bronnen, misschien door een arrangeur in plaats van door Bach zelf. Het middelpunt van de cantate is de grote bas-aria met haar veeleisende vioolsolo; hier wordt een koorstrofe gezongen door een sopraan die regel voor regel interfereren. In deze beweging is ook de eerste verschijning van de jonge Tsjechische sopraan Hana Blazikova in de Cantate-cyclus van het Bach Collegium Japan te zien.
Bach, J S:
Cantata BWV56 'Ich will den Kreuzstab gerne tragen'
Cantata BWV82 'Ich habe genug'
Cantata BWV84 'Ich bin vergnügt mit meinem Glücke'
Cantata BWV158 'Der Friede sei mit dir'
"With singers on the top of their form, this disc is utterly absorbing from start to finish. 'Ich habe Genug', BWV82… is here in Bach's alternative for soprano, with flute replacing oboe. What is lost in balance is gained in pathos for this heartfelt Song of Simeon. Carolyn Sampson's floating line in dialogue with flute, portraying calm acceptance of death in the almost time-less opening movement, is deeply moving, as is her unaffected simplicity in the following lullaby..."
BBC Music Magazine - February 2009 *****
"Carolyn Sampson is radiant in her two cantatas. Ich habe genug rarely seems to me as incrementally effective in E minor as in the earlier bass version but Sampson brings a resigned pathos as persuasive as anything you'll hear. …"Schlummert ein" offers a delicate blend of flute and strings to underpin a beautifully judged innocence of expression, reaching its apogee in an exquisite pianissimo da capo."
Gramophone Magazine - May 2009