Yevgeny Sudbin Plays Scri

Yevgeny Sudbin (piano)

"Scriabin - een van de meest raadselachtige, tegenstrijdige en toch artistieke persoonlijkheden aller tijden - is zo gemakkelijk te boeien" - zo begint Sudbin zijn inleidende tekst bij dit programma. "Scriabin was niet alleen de eerste die waanzin in de muziek bracht; hij slaagde er ook in om er een zeer besmettelijk virus van te maken dat de psyche van zowel speler als luisteraar op de meest irrationele manier infecteert."

In zijn Scriabin-spel valt op dat Sudbin zelf in extreme mate geïnfecteerd lijkt te zijn. Met deze opname bewijst de uitzonderlijke pianist, nu achtentwintig jaar oud, opnieuw het gelijk van allen die hem vooraf lof hadden toegezwaaid en vergelijkingen hadden getrokken met Horowitz en Pletnev. Het is duidelijk dat Sudbin deze muziek begrijpt als een  sonore bekentenis. Hij werkt het buitensporige, het orgiastische in de korte sonates, vindt in de mazurka's de verdere ontwikkeling van Chopin en vormt de pianostukken tot genuanceerde kleurenspelen. Dit is eersteklas pianistiek, zeer gedifferentieerd in klank en is zo bezielend juist door zijn moed tot extase.

Scriabin:
 12 Etudes for piano, Op. 8
 2 Pieces for Piano, Op. 59
 3 Pieces for piano, Op. 2
 Étude Op. 2 No. 1 in C sharp minor
 Étude Op. 8 No. 12 in D sharp minor
 Four Mazurkas, Op. 3
 Nuances, Op. 56 No. 3
 Piano Sonata No. 2 in G sharp minor, Op. 19 'Sonata Fantasy'
 Piano Sonata No. 5 in F sharp major, Op. 53
 Piano Sonata No. 9, Op. 68 'Black Mass'
 Poème for piano, Op. 59 No. 1
 Quatre Morceaux Op. 56
 Ten Mazurkas, Op. 3
 Waltz in A flat major, Op. 38

"This is music that demands pianism of superlative quality, and here Yevgeny Sudbin miraculously combines the volcanic intensity of Vladimir Horowitz with the cat-and-mouse tonal reflexes of Mikhail Pletnev."
BBC Music Magazine - January 2008 *****

"Writing in prose as delirious as his playing, Yevgeny Sudbin speaks in his accompanying nine-page essay of the incomprehension that greeted Scriabin's half-crazed genius in both Russia and the West. This is entirely apt and no pianist of any generation has surely captured Scriabin's volatility so vividly as Sudbin. In his choice of sonatas (ranging through Scriabin's early, middle and late periods), his mix of drama and introspection are positively alchemic and entirely his own. It is as if the music's very nerve ends are exposed to view and rarely has a pianist been prepared to take such risks on record. He takes virtuosity to the very edge at the end of the Fifth Sonata and his daredevil aplomb is at its height in the Ninth, suitably named Black Mass Sonata. How he varies the colour, light and shade in the early D sharp minor Etude so that its familiar heroic octaves sound newly minted and never merely frenetic! His selection of Mazurkas is given with a breathtaking subtlety, making you long to hear him in Chopin, while his response to Scriabin's command in the Fifth Sonata, presto tumultuoso esaltato, is like the vortex of a whirlwind. All these performances are flecked with personal touches and brilliances above and beyond even Scriabin's wildest demands. Finally, BIS captures Sudbin's astonishing range of colours and sonorities, ranging from the utmost delicacy to an enraged uproar, in crystalline demonstration sound. This, put suitably euphorically, is a disc in a million."
Gramophone - Classical Music Guide 2010