Misa a Buenos Aires Misatango/Tango Gloria

"Astor Piazzolla herdefinieerde de traditionele Argentijnse tango als een muziekgenre dat niet alleen bedoeld was om op te dansen. Je kon er ook in de zaal naar gaan luisteren. De structuur van de tango werd complexer en hij verwerkte er elementen in van de moderne klassieke muziek (Stravinsky, Bartók). Na veel strijd met de tradionele tangomusici werd de tango nuevo in Argentinië geaccepteerd en werd Piazzolla zeer geliefd en zelfs wereldberoemd. De verschijning van de traditionele katholieke mistekst in tangovorm kun je zien als een consequentie van de tango-emancipatie binnen de klassieke muziek. Toen de Argentijnse componist Martin Palmeri (*1965) in 1996 de Misa a Buenos Aires Misatango schreef, toonde hij zich een echte discipel van Piazzolla. Hij stopte allerlei elementen uit andere muziekgenres in een werk waarvan de tangoritmen en -melodieën toch steeds de basis bleven. De uitstekende Duits-Nederlandse bezetting weet de Zuid-Amerikaanse sfeer goed op te roepen. Het komt dan ook niet door de uitvoerenden dat de gewenste wijding toch niet over mij wil komen. Alles bij elkaar vind ik deze zetting van de mis wel heel onderhoudend en absoluut het beluisteren waard, maar een indruk van vrijblijvendheid kan ik
maar niet afschudden."
GERARD SCHELTENS - KLASSIEKE ZAKEN MAGAZINE 1-2017