Water

Hélène Grimaud is allesbehalve een doorsnee musicus. De betoverende Franse pianiste staat niet alleen bekend om haar fabelachtige spel, maar ook vanwege haar liefde voor wolven. In haar boek Wildernis Sonate uit 2005 brak ze een lans voor de wolf en voor het beter luisteren naar wat de natuur ons te vertellen heeft. Haar jongste cd Water ligt in het verlengde van de activiste in Grimaud. Het thema van de cd is water. Ze pleit voor zorgvuldiger omgaan met water en heeft dat gevat in een meesterlijk programma met laatnegentiende- en twintigste-eeuwse meesterwerken van onder anderen Fauré, Albéniz, Janácek, Debussy, Takemitsu en Berio. Briljant gespeelde werken als Debussy’s La cathédrale engloutie en Liszts Jeux d’eaux à la Villa d’Este worden
fijnzinnig aan elkaar geregen door intermezzi van de componist Nitin Sawhney, zodat je als luisteraar ruim een uur wordt meegezogen in de wereld van Grimaud. Een meesterlijk pleidooi voor een zorgvuldige omgang met water en natuur, en los daarvan een meeslepend pianorecital dat vertrouwd en toch net even anders klinkt. De opname is ook op het klassieke vinyl verkrijgbaar. Een cd of lp om verliefd op te worden.

Albéniz:
 Almeria (from Iberia, book 2)
 
Berio:
 Six Encores: Wasserklavier
 
Debussy:
 Préludes - Book 1: No. 10, La cathédrale engloutie
 
Fauré:
 Barcarolle No. 5 in F sharp minor Op. 66
 
Janacek:
 In the Mists
 
Liszt:
 Les jeux d'eaux à la Villa d'Este (Années de pèlerinage III, S. 163 No. 4)
 
Ravel:
 Jeux d'eau
 
Sawhney:
 Water - 7 Transitionsakemitsu:
 Rain Tree Sketch II

Het gele label laat veel initiatief aan de musici. Zelf ideeën bedenken voor pakkende cd’s, repertoire samenstellen waarmee de muziekliefhebber op originele
en verrassende wijze wordt bediend. Toen Hélène Grimaud met Water aankwam, moeten de producers zich wel even achter de oren hebben gekrabd. Want ze speelt niet alleen romantische en eigentijdse ‘watermuziek’, maar versmelt haar uitvoeringen bovendien met elektronische klanken van componist Nitin Sawhney, wiens ‘Transitions’ een permanent decor vormen, een achterdoek met evocaties van water. Rimpeling, stroming, verglijding – eigenlijk is het één stuk van zo’n zeventig minuten dat hier klinkt, met daarbinnen Liszt, Fauré, Janácek, Debussy, Albéniz en Ravel als feest der herkenning en Berio en Takemitsu als eigentijdse uitstapjes. De luisteraar wordt meegevoerd op een avontuurlijke tocht, een quasi-improvisatie. De uitvoeringen zijn niet gepolijst, het is geen studiowerk, alles klinkt spontaan alsof ter plekke een keuze wordt gemaakt. Dit is een opname van een liveconcert in New York, van december 2014. De beloning is echter groot: het meebeleven van een happening, een vervlechting van modern en klassiek in een exotisch kader. Een heel persoonlijk document van een heel bijzondere soliste. 
JOS VAN DER ZANDEN - Klassieke Zaken Magazine 2016/2