Vertigo

Jean Rondeau (harpsichord)

Met Vertigo bereikt de allround musicus Jean Rondeau, die ook actief is als pianist, componist en jazzmuzikant, opnieuw iets volstrekt unieks: met tien vingers tovert hij de wereld van het Franse baroktheater op het klavecimbel. De klankwerelden van de twee laat-barokke meesters Jean-Philipp Rameau en zijn tijdgenoot Pancrace Royer vormen het onderwerp: beiden waren grote operameesters van hun tijd, zij beheersten de kleurrijke toverspektakels op de podia van Versailles en Parijs. Maar zij waren ook meesters op het klavecimbel, uitvinders van illustratieve en virtuoze karakterstukken, en op hun eigen manier voorlopers van veel bekendere latere salonleeuwen als Franz Liszt. Vertigo van Jean Rondeau (de titel van een van Royer's composities) is een conceptalbum vol theatrale magie - in ware stijl gespeeld op het legendarische historische klavecimbel uit het Château d'Assas.

Rameau:
 L'Entretien des muses
 Les Niais de Solonge
 Les tendres plaintes
 Sarabande (Nouvelles Suites, 1728)
 Nouvelles Suites de Pièces de Clavecin: X. Menuet I
 Nouvelles Suites de Pièces de Clavecin: XI. Menuet II
 Les Sauvages
 Tambourin
 Musette en rondeau
 Premier Livre de pieces de clavecin: Prelude
 
Royer, P:
 Premier Livre de pièces pour clavecin 1746 (extracts)

Alles op deze cd draait om Rondeau, niet zozeer om het gelijknamige dansdeel als wel om de klavecinist van dienst. Jean Rondeau is de ster en belangrijke bijrollen zijn weggelegd voor de componisten Rameau en Royer. De 24-jarige Fransman neemt als een enthousiaste gids de luisteraars mee op een avontuurlijke reis naar de eerste helft van de achttiende eeuw. Wat we daar tegenkomen, zijn geen stoffige vertrekken met druipkaarsen, maar een eigentijds theater waarin hartstochten en fantasieën, dromen en nachtmerries op extreme wijze gestalte krijgen. Behalve een uitmuntend klavecinist is Rondeau ook een verdienstelijk jazzpianist. Dat is te horen in de vrije omgang met de noten en in de swingende aanpak van de dansdelen, waarbij vier rondeaux uiteraard niet mogen ontbreken. Verwacht geen subtiel gemiezemuis. Rondeau grijpt stevig in de toetsen en de opnametechnici doen er een flinke schep bovenop met zwaar dreunende bastonen. Negen stukken van Rameau krijgen zo een onorthodoxe, beeldende en zeldzaam directe interpretatie. Minder bekend maar van eenzelfde niveau zijn de werken van zijn tijdgenoot Pancrace Royer, met als kopstuk Le Vertigo, waarin de oren worden meegesleurd in een inderdaad duizelingwekkendedraaikolk van klanken.
Klassiekezaken Magazine 2-2016

"Liefhebber van barokmuziek? En van klavecimbel? Dan zal Jean Rondeau wellicht geen onbekende zijn. Deze jonge, Franse god-van-het-klavecimbel is het helemaal aan het maken. Superlatieven vliegen in het rond. Rondeau krijgt lovende commentaren, haalt de ene prijs na de andere binnen (o.a. MAfestival Brugge 2012) en is een veelgevraagd uitvoerder.  Op zijn nieuwe – tweede – cd brengt Rondeau twee componisten samen uit de Franse barok: Jean-Philippe Rameau (1683-1764) en Joseph-Nicolas-Pancrace Royer (1705-1755). Zij zijn aan mekaar gewaagd, vooral wat betreft de compositie van klavecimbelmuziek en opera. Richt Rameau zich nog vooral op elegante dans en op karakterstukken, dan gaat Royer voluit voor de dramatiek van de opera. Rondeau stelt een goed doordacht en mooi uitgebalanceerd programma voor, gespiegeld aan de opbouw van een Franse barokopera met een prélude en drie entrées – La Poésie, La Musique en La Danse. Want precies dat probeerden Rameau en Royer ook in hun klaviermuziek te vatten: de grootsheid, de pracht en praal van de opera. Die op haar beurt via hun klavecimbelmuziek de huiskamers wist te bereiken en te betoveren. Luister maar eens naar Le Vertigo, een grillig, onstuimig stuk waaraan de cd terecht z’n titel ontleende. Jean Rondeau speelt zelfverzekerd en vol overgave. De muziek sprankelt en tintelt glashelder – zowel in de snelle als in de langzame delen. Rondeau articuleert, vertelt, hij wíl de muziek duidelijk maken en doorgeven. De energie en het enthousiasme van de uitvoerder slaan over op de muziek en bijgevolg ook op de toehoorder. En overdondert de muziek soms wat in dynamiek en snelheid, wij zijn vooral blij met zo’n getalenteerd, gedreven musicus."
Els Van Hoof - Klara's oordeel ****

"Rondeau has developed an affinity for [the harpsichord] and a comfort in its presence that allow him to see in it its possibilities rather than its limitations…his agile and rock-solid finger technique means that Rameau's Les Niais de Sologne and Royer's La marche des Scythes can thrill as they should while never trampling on the gorgeous deep tone of the magnificent instrument…there is no doubt that he is a player of immense ability from whom we reasonably may hope for much"
Gramophone Magazine - April 2016

"[Rondeau's] performance of Le vertigo is a thing of pugilistic wonder, flouncing around like an operatic diva succumbing to a hissy fit…he cuts a virtuosic swathe through Royer’s Marche des scythes, and tantalises with Tambourins…the opening Prélude [of Les niais de Sologne] is elaborated with a languid soulfulness ever alert to Rameau’s anguished harmonies"
BBC Music Magazine - July 2016 ****