Romantic Piano Concerto 56

Howard Shelley (piano & conductor) & Tasmanian Symphony Orchestra

Friedrich Kalkbrenner (1785-1849) beleefde als pianist in Parijs een grote opschudding met zijn eigen werken. Zijn werken zijn vooral briljant en werden daarom later genegeerd. In alle drie de hier gepresenteerde werken kan men de sensationele techniek die Kalkbrenner moet hebben bezeten, herkennen. Met voortdurend veranderende ritmische patronen en veranderingen in harmonie, leggero-octaven, snelle tertsen, toonherhalingen en andere, zijn de werken uiterst moeilijk te spelen.

Kalkbrenner:
 Piano Concerto No. 2 in E minor, Op. 85
 Piano Concerto No. 3 in A minor, Op. 107
 Adagio ed Allegro di bravura, Op. 102

"Friedrich Kalkbrenner (1785-1849) was in zijn tijd een beroemde pianovirtuoos en componist. Daarnaast stond hij bekend als pompeuze snob. Talrijke
anekdotes over zijn zelfingenomenheid circuleerden in Parijs, waar hij de tweede helft van zijn leven woonde en werkte. Zoals veel pianisten in de 18de en 19de eeuw componeerde hij vooral muziek voor eigen gebruik. Hij werd rijk van zijn optredens (en dankzij een huwelijk met een jonge aristocrate), en
was daarnaast een ondernemer pur sang die onder meer partner werd van pianofabrikant Pleyel. De komst van Liszt naar Parijs stootte hem van de troon
en daarmee verdween met zijn naam ook zijn muziek. Gelukkig zet pianist en dirigent Howard Shelley Kalkbrenners pianoconcerten op cd. Want al gaat het hier niet om muziek met de kwaliteit van een Beethoven, Kalkbrenners concerten klinken aangenaam. Invloeden van Beethoven en Hummel zijn onmiskenbaar, daarnaast is sprake van virtuoos vertoon – zij het niet leeg. Shelley speelt de moeilijke Pianoconcerten op. 85 en op. 107 met veel expertise
en muzikaliteit. Als dirigent van achter de vleugel inspireert hij het Tasmanian Symphony Orchestra tot expressief en warm spel."
Klassieke Zaken Magazine

"What is remarkable about Howard Shelley's performances is the insight they offer into the era itself...Shelley is a formidable presence both as soloist and conductor. Yes, he has the technique and dexterity to play this music; but he also understands how to make the most of the orchestral writing...There's a considerable grace to his playing too - his immersion in repertoire of this period has given him an innate understanding of what makes it tick."
Gramophone Magazine - May 2012

"The Tasmanian Symphony Orchestra offer playing that is exceptionally crisp and alert. Howard Shelley does a magnificent job of performing the fiendishly difficult piano parts whilst maintaining the highest level of orchestral discipline."
MusicWeb International - June 2012