Il Trionfo Di Clelia

world premiere recording

Hélène Le Corre (Clelia), Mary-Ellen Nesi (Orazio), Irini Karainni (Tarquinio), Burçu Uyar (Larissa), Vassilis Kavayas (Porsenna), Florin Cezar Ouatu (Mannio)
Armonia Atenea, Giuseppe Sigismondi de Risio

Het theater Teatro Comunale di Bologna werd ingewijd op 14 mei 1763 met de uitvoering van Glucks Il trionfo di Clelia, een opera die de componist speciaal voor die gelegenheid geschreven had. Vlak daarvoor schreef Gluck onder invloed van de ideeën van de Italiaanse tekstdichter Raniero de' Calzabigi zijn legendarische opera Orfeo ed Euridice (1762). Hierin brak hij met de heersende operaconventies en luidde daarmee een nieuwe fase in de operageschiedenis in. Nooit van Il Trionfo di Clelia gehoord? Ik ook niet. Na de zeer succesvolle première in 1763 werd de opera niet meer uitgevoerd. De reden? Wellicht omdat één jaar na de vooruitstrevende Orfeo Gluck is teruggegaan naar het operaseriaprincipe met veel da-capoaria’s en secco recitatieven. Bovendien konden de meeste Europese operahuizen zich de vele spectaculaire speciale effecten niet veroorloven. Exit Clelia. Het verhaal, van Metastasio: Clelia, een Romeinse edelvrouw, wordt gegijzeld door de koning van de Etrusken, ontsnapt om haar geliefde bij te staan, keert terug en wordt voor haar moed beloond met de vrijheid en het af blazen van de oorlog. Het is natuurlijk fantastisch dat we kennis kunnen maken met onbekende en vergeten composities uit de geschiedenis, dat verrijkt je kennis en je historisch besef, maar zelf vind ik dit werk een beetje saai. Het ligt niet aan de uitvoering, die is voortreffelijk (Mary-Ellen Nesi!), al heb ik een beetje moeite met Hélène Le Corre (Clelia). Ongeacht of we het mooi, spannend of saai vinden, één ding is zeker: het is van groot belang dat er ook mindere werken aan de vergetelheid worden onttrokken. Alleen dan kunnen we in het juiste perspectief naar de muziekontwikkeling kijken.
Bron: Basia Jaworski • Klassieke Zaken Nr.5-2012