String Quartets

Doric String Quartet

Deze nieuwe release vertegenwoordigt een van de relatief zeldzame opnames van de zeer aantrekkelijke strijkkwartetten van William Walton, een van de beste componisten van Engeland. De werken worden uitgevoerd door het Doric String Quartet, exclusieve Chandos-artiesten en behoren tot de jongste en meest indrukwekkende kwartetten in de klassieke muziekscene van vandaag. Hun recente release, van de strijkkwartetten van Korngold (CHAN10611), kreeg ‘Editor’s Choice’ in Gramophone.

Waltons twee strijkkwartetten, die ongeveer een kwart eeuw na elkaar zijn geschreven, zijn nauwelijks herkenbaar als het werk van dezelfde componist. Het Strijkkwartet uit 1922, een buitengewoon ambitieus werk in termen van omvang en technische eisen, werd geschreven toen Walton eind tienerjaren was. Het bekende Kwartet in a mineur is een werk van Waltons volwassenheid, compacter van vorm, conservatief van taal en ontspannen van toon.

Toen het Strijkkwartet uit 1922 voor het eerst werd uitgevoerd, kreeg het een lauwe reactie, wat Walton ertoe bracht het terug te trekken en een aantal substantiële bezuinigingen op het materiaal aan te brengen. Toen het werk een paar jaar na zijn dood nieuw leven werd ingeblazen voor uitvoeringen en opnames – inclusief de première-opname, op Chandos (CHAN8944, Gabrieli String Quartet) – werden deze bezuinigingen behouden. Deze specifieke opname biedt echter de volledige en originele versie, zoals bewerkt door Hugh MacDonald in 2008 voor de William Walton Edition van Oxford University Press. Veelbetekenend is dat dit kwartet voor het grootste deel opvallend ontbreekt aan de Stravinskyaanse constante veranderingen in de maatsoort, die zo'n opvallend kenmerk zijn van de latere werken van Walton. In de woorden van de componist zelf is dit werk ‘vol onverteerde Bartók en Schönberg’.

Het schijnt eind jaren dertig te zijn geweest dat Walton er voor het eerst mee instemde om het Strijkkwartet in a mineur te schrijven voor het Blech Quartet (onder leiding van Harry Blech, die later de oprichter en dirigent werd van de London Mozart Players). Maar tijdens de Tweede Wereldoorlog kwamen er andere projecten tussenbeide, voornamelijk partituren voor propagandafilms uit oorlogstijd, en pas eind 1944 begon Walton aan het kwartet te werken. De terugkeer naar het strijkkwartetgenre was voor Walton niet gemakkelijk. Zoals hij in 1945 aan een vriend schreef: ‘Ik zit in een suïcidale strijd met vier snaren en boek geen enkele vooruitgang. Bakstenen muren, loopgraven… Ik ben bang dat ik te lang filmmuziek heb gemaakt’.

Ondanks zijn aanvankelijke moeilijkheden kreeg het werk geleidelijk vorm, en Walton schreef korte tijd later aan dezelfde vriend dat hij ‘een loopgraaf had veroverd’ en ‘enkele prikkeldraadversperringen had overwonnen’. Het Strijkkwartet in a mineur werd op tijd voltooid voor zijn succesvolle première in 1947 door het Blech Kwartet tijdens een kamerconcert in het nieuwe Derde Programma van de BBC.

Walton:
 String Quartet 1922
 String Quartet in A Minor

"The early Quartet is a remarkable creation, with its searching chromaticism, huge technical strength, and formidable finale...The Doric Quartet play both works with an ultra-focused vividness that's very effective in bringing out the early Quartet's sophisticated, Schoenberg-influenced range of light and shade."
BBC Music Magazine - August 2011 ***

"A blazingly committed and triumphantly assured rendering [of the early Quartet]...I was particularly smitten with the Doric's glowing treatment of the rapturous slow movement [of the A minor]...which they survey with a beguiling, almost conversational flow yet no loss of intimacy or piercing ardour...Make no mistake, this is a terrific disc in every way."
Gramophone Magazine - May 2011

"The Doric Quartet responds with great understanding to it and does well in making the most of the parts of the two works when, for different reasons, a good counsel for the defence is called for. The recording, too, gives an excellent account of music that, even when Walton was young and inexperienced, shows the keenness of his ear for texture."
International Record Review - March 2011