Pieces De Clavecin 1759

Sophie Yates (harpsichord)

Claude-Bénigne Balbastre, de Franse componist, organist en klavecinist, was een van de beroemdste musici van zijn tijd. Zijn suite van stukken uit 1759 wordt hier uitgevoerd door Sophie Yates op een klavecimbel speciaal gekozen voor het repertoire, een dubbel manuaal instrument gebouwd door Andrew Garlick in 1996. Het is een kopie van een Frans klavecimbel van Jean-Claude Goujon, gemaakt in Parijs in 1748, dat tegenwoordig deel uitmaakt van de collectie van het Musée de la Musique van het Conservatoire de Paris. Sophie Yates heeft een reeks solo CD's gemaakt voor Chandos, waarvan er vele internationale prijzen hebben gewonnen. Ze werd door Gramophone omschreven als 'enorm getalenteerd' en door BBC Music als 'spelend met uitzonderlijke evenwichtigheid'

In de achttiende eeuw was aristocratisch of, idealiter, koninklijk mecenaat de onbetwiste sleutel tot het succes van een artiest. In het geval van Balbastre werd de jonge componist door niemand minder dan Jean-Philippe Rameau snel en doeltreffend geïntroduceerd in de Parijse muzikale kringen en hoge kringen, en maakte hij een briljante carrière. Hij speelde in het Concert Spirituel tot 1782, werd organist van de Notre-Dame kathedraal en van de Chapelle Royale, klavecinist aan het Franse koninklijke hof waar hij les gaf aan koningin Marie-Antoinette, en organist van Louis-Stanislav-Xavier, graaf van Provence, later Louis XVIII, koning van Frankrijk. Zijn faam werd zo groot dat de aartsbisschop van Parijs Balbastre moest verbieden om tijdens bepaalde diensten in de Saint Roch te spelen, omdat de kerk een buitensporige toeloop van mensen trok telkens als hij speelde. Door zijn koninklijke beschermheerschap ontwikkelde Balbastre een compositiestijl die sterke elementen van adel en grandeur vertoonde, maar er was ook veel uitbundigheid, waardoor zijn werken over het algemeen meer als populair dan als intellectueel werden beschouwd. De muziek op deze opname heeft de vorm van beschrijvende 'pièces de charactère'. Sommige daarvan - bijvoorbeeld 'La Suzanne' - vereisen een sprankelende virtuositeit, terwijl andere, zoals 'La Berville', de gevoeligheid vereisen om een soepele lijn te creëren. De titel Giga bovenaan 'La Lugeac' verraadt de Italiaanse kracht ervan en de aanstekelijke geest ervan toont Balbastre's gave voor de common touch. la d'Hericourt' en 'La de Caze' zijn nobeler en traditioneler. De pastorale stijl, zo populair in het Frankrijk van de achttiende eeuw, is duidelijk te horen in de zogenaamde Air Champêtre, 'La Castlemore'.

Deze verzameling stukken werd gecomponeerd in de tijd dat Balbastre zijn grootste succes in Parijs beleefde, vlak voordat het oude regime en alles wat daarmee samenhing op dramatische wijze ten einde kwam. Het belichaamt de laatste bloei van het Franse klavecimbelrepertoire.

Balbastre:
 La Bellaud
 La Berryer ou la Lamignon
 La Berville
 La Boullogne
 La Castelmore
 La Courteille
 La D’Hericourt
 La De Caze
 La Genty
 La Lamarck
 La Laporte
 La Lugeac
 La Malesherbes
 La Monmartel ou la Brunoy
 La Morisseau
 La Segur
 La Suzanne
 Pièces de clavecin, Book 1

"Yates favours steady yet flexible tempi, plus tasteful embellishments that do not pull focus from the music's melodic trajectory...Her rendition of "La Lugeac" is a truer "giga" than most, and she manages to bring out the music's unbuttoned, almost Handelian vigour without sacrificing grace or lilt...Yates's intelligent, polished playing will surely satisfy collectors seeking these works."
Gramophone Magazine - May 2011

"Yates is a flawless interpreter, fully au fait with the distinctive rhythms, embellishments and etiquette of French rococo style. This is poised, tightly controlled playing, animated with a subtle understanding of contemporary dances, from the Italianate gig to the courtly French gavotte...[The harpsichord is] a gorgeous, highly responsive instrument, its sound luxuriously warm (and beautifully reproduced here); its varied colours luminous."
BBC Music Magazine - June 2011 ****