Synergy

Ensemble Avantgarde, Earle Brown

De vormkwestie staat centraal in de muziek van Earle Brown, een van de belangrijkste Amerikaanse componisten van de afgelopen 50 jaar. Het was een zekere mate van serendipiteit en gedeelde interesse in de bevrijding van muzikale vorm die Brown rond 1951 samenbracht met John Cage, Morton Feldman, Christian Wolff en David Tudor, in wat een tijdlang de New York School werd genoemd... Er was een nauwe identificatie tussen deze componisten en schilders in deze tijd, en Feldman en Brown, in het bijzonder, haalden vitale inspiratie uit de filosofieën en technieken van kunstenaars als respectievelijk Rothko en Pollock. - Art Lange, 1995/2002

Earle Brown (1926-2002):
 Event - Synergy II (1967 / 68) Version 1
 Event - Synergy II (1967 / 68) Version 2
 Tracking Pierrot
 Windsor Jambs

Recensies:

"De verschillende versies van "Event: Synergy II" hier uitgevoerd door het Ensemble Avantgarde weerspiegelen de losheid van systemen die toonhoogte, metrum etc. bepalen, hoewel het palet van houtblazers en percussie voor een zekere overeenkomst zorgt. Hier en op "Windsor Jambs" en "Tracking Pierrot" is de stemming rusteloos, onderzoekend, maar nooit opzettelijk antagonistisch."
The Independent - 11th March 2011