Piano Concertos

Howard Shelley (piano and conductor) & Orchestra of Opera North

Onlangs bekroond met een OBE voor zijn verdiensten voor muziek, ziet Howard Shelley in maart's 'Disc of the Month' het Opera North Orchestra vanaf de piano dirigeren.

In deze nieuwste opname richt Howard Shelley zijn aandacht op drie populaire werken uit het pianorepertoire: Robert Schumanns enige voltooide pianoconcert, Griegs single Pianoconcert en Saint-Saens Pianoconcert nr. 2 in G mineur. Deze gezaghebbende CD werpt een nieuw licht op deze geliefde werken en is de eerste keer dat alle drie de pianoconcerten op één CD beschikbaar zijn.

Shelley legt de redenen achter de nieuwe toelichtingen uit. 'Sinds ik in mijn vroege tienerjaren voor het eerst verliefd werd op het Schumann-pianoconcert, ben ik geïntrigeerd en enigszins verbaasd over de traditie van het vertragen van de vierde maat van het affettuoso eerste deel van Allegro tot wat in feite niet meer is dan een Andante, zelfs hoewel er geen indicatie is van enige tempoverschuiving in de partituur. Een metronoommarkering van 84 tot het minim, ontleend aan Schumanns manuscript, wordt gegeven in bijna alle edities van dit werk, waarbij slechts 72 wordt teruggebracht tot het gestippelde minim voor de centrale Andante Expressivo-sectie. Dit zijn buitengewoon snelle basistempo's. Er zijn soortgelijke problemen in het tweede deel van de Schumann - een verrassend snel metronoomteken, dat misschien een lichtere lyriek suggereert dan we soms gewend zijn, vooral in de melodie van de grote cello - en ook in het eerste deel van het Saint-Seans Second Conceto , die vaak met ongeveer de helft van de gemarkeerde snelheid wordt genomen. Wat het Grieg Concert betreft, hebben we het geluk dat Percy Graingers zeer informatieve en gedetailleerde aantekeningen over dit stuk hebben, zoals hij het met de componist besprak. Elders wijst hij erop dat Griegs tempo's over het algemeen sneller waren dan wanneer anderen het stuk speelden. Dit zijn enkele van de overwegingen die hebben geleid tot de interpretaties op deze opname. Het regisseren van een zeer responsief orkest vanaf het toetsenbord heeft me ook grote vrijheid gegeven bij het realiseren van mijn ideeën.'

Grieg:
 Piano Concerto in A minor, Op. 16

Saint-Saëns:
 Piano Concerto No. 2 in G minor, Op. 22

Schumann:
 Piano Concerto in A minor, Op. 54

"…a modern version of Schumann's Piano Concerto that actually sounds like Schumann. Howard Shelley's performance is refreshingly free from empty showmanship or narcissistic 'pianism'. The Grieg and Saint-Saëns concertos are also full of lovely things, especially the slow movement coda for the Grieg - this music can touch without being the slightest bit sentimental or oversweet."
BBC Music Magazine - July 2009 *****

"Outstanding performances"
Classic FM Magazine - February 2012

"What a good idea to add to that favourite among LP couplings Saint-Saëns's most Bachian concerto, No 2. And the pleasure doesn't stop there. Howard Shelley is one of those musicians who quietly goes about his pianistic (and now conductorly) business without grabbing the limelight except for the odd award, but who is consistently impressive, unfailingly musical and only goes into the studio when he has something to say about a work. That is certainly the case here. It's a particular delight to hear a reading odf the Schumann as fleet and joyous as this one. These are intimate performances, an effect no doubt enhanced by the fact that Shelley directs from the piano. Intimate but also sharply characterised. And when virtuosity is required, Shelley provides it in spades. Take the finale of the Schumann: textures are wonderfully transparent, the dotted rhythms are perky and precise, and there are plenty of striking colours from the orchestra (which throughout the disc proves itself a fine ensemble, with some particularly outstanding wind-players). Shelley is just as persuasive in the Grieg, coaxing from the orchestra a real sense of narrative, some lovely oboe-playing and allowing the big tunes due space but never over-indulging them. The concerto's irresistible yearning quality is well caught too, particularly in the central movement, where he is almost a match for Lipatti. Again, tempi are generally fleet, and Shelley pays attention both to the marcato marking of the finale and its folk tinges without overstatement. These are certainly performances to put alongside the classics. Technically, the Saint-Saëns is an ideal vehicle for Shelley's fingery kind of pianism and he is exceptional in the Allegro scherzando, the movement that out-Mendelssohns Mendelssohn. Again, the orchestra is utterly focused. The recorded quality here, as elsewhere, is exemplary."
Gramophone Classical Music Guide - 2010