Rontgen: Edition Vol4: Symphony No18/Een Liedje Van De Zee Op45

Symphonie No18 in A
1.Allegro 4:55
2.Andante mesto 8:38
3.Presto 2:38
4.Andante sostenuto 7:02

Ballade Norwegian Folk Song
5.Ballade über eine norwegische Volksmelodie 16:48

Een liedje van de zee Op45
6.Eeen liedje van de zee 12:15

Zes Oud-Nederlandsche Dansen Op46
7.Saltarelle 1:42
8.Branle de Bourgogne 0:54
9.Ronde 0:54
10.Gaillarde la Brube 1:31
11.Bergerette. Les grands bouleurs 1:58
12.Pavane. Lesquercarve 2:45

"Van de tot dusver verschenen Röntgen-cd's is deze wel de meest attractieve. Het kan niet anders, of de luisteraar vat sympathie op voor deze componist, die met zoveel ambachtelijke beheersing, zo'n gevoel voor proporties en zo'n goede smaak dergelijke muziek heeft geschreven. Muziek die het nooit uitschreeuwt en ook nimmer sentimenteel wordt. De Ballade über eine Norwegische Volksmelodie, vaak harmonisch verrassend en vol Brahms-achtige warmte, zou ik zelfs tot meesterwerk willen uitroepen. Belangrijk is de Achttiende symfonie, muziek waarvan de frisheid gezien de leeftijd van de componist, 76 jaar, wel heel opvallend is. Het werk heeft op veel plaatsen iets neo-barok-achtigs, met zijn een beetje schoolse polyfonie in het eerste deel en zijn zoetgevooidse passacaglia in het tweede. Daartegenover staat weer een Tsjaikovski-achtige charme in het derde deel, waarna een kwieke finale het feest compleet maakt. Als geheel behoort deze Achttiende vast en zeker tot de aantrekkelijkste van Röntgens symfonieën. Porcelijn en het NDR-orkest maken er iets heel moois van."
ron: Aad van der Ven • Luister Nr 659 / 2009

“Sinds 2006 zijn in de Julius Röntgen Edition van het Duitse niche-label CPO vijf cd’s verschenen. Er komen er nog tien. De serie zet de Duits-Nederlandse componist Julius Röntgen (1855-1932) als symfonicus stevig op de kaart. De vijftien cd’s bevatten maar liefst 21 symfonieën, 13 soloconcerten (voor piano, viool en cello) en losse orkestcomposities. De Nederlandse dirigent David Porcelijn (1947) neemt Röntgen op met verschillende orkesten, maar vooral met de NDR Radiophilharmonie uit Hannover.
David Porcelijn weet nog precies wanneer en hoe het gebeurde. In 2003 had hij een opname gemaakt van de Derde en Vierde symfonie van de Noor Christian Sinding (1856-1941). Bij de inventarisatie welke Nederlandse componisten in aanmerking zouden komen voor een integrale opname op het label CPO noemde hij Badings en Van Gilse. Burkhard Schmilgun, artistiek directeur van CPO, kwam met Röntgen. 'Schmilgun had geen idee wat hij zich op de hals haalde. Ik eigenlijk ook niet, want ik kende bijna niets van Röntgen.’ Toen Porcelijn in het Nederlands Muziekinstituut (Den Haag) ging zoeken kwam hij erachter dat Röntgen een ‘waanzinnig groot’ oeuvre bij elkaar had gecomponeerd. Alleen al vijfentwintig symfonieën en ongeveer twintig soloconcerten. Porcelijn heeft inmiddels de meeste Röntgens wel gedirigeerd. Er liggen nu negen cd’s te wachten op uitgave en hij heeft nog drie symfonieën te gaan. Voor Porcelijn is Röntgen ‘gewoon’ een heel goede componist. ‘De invloeden van Mendelssohn en Brahms zijn duidelijk maar dat geldt voor zoveel componisten van Röntgens generatie. Zijn muziek is mooi van vorm, muzikantesk, nooit te lang en staat als een huis.’ Sommige stukken noemt Porcelijn ‘wereldklasse’: de cantate Aus Goethes Faust (voor vocale solisten, koor en orkest), de Ballade über eine norwegische Volksweise en de Variaties over een Noors volkslied. Een prachtig project, vindt Porcelijn deze integrale. ‘Waarom zouden dirigenten zich steeds opnieuw wagen aan Mendelssohnintegrales of volledige Stravinsky’s en met een grote boog om minder courante, maar goede componisten als Röntgen heen lopen? Tussen de composities van die beroemdheden zitten toch ook een hoop minder interessante en zelfs vervelende stukken.’ Porcelijn adviseert alle collega’s die voor het Concertgebouworkest staan eens wat vaker naar links te kijken. ‘Wie zie je staan op het balkon in een cartouche tussen de bekende componistennamen: Röntgen! Wees eens nieuwsgierig, ga luisteren, voer wat van hem uit en zorg dan dat je hem op de goede manier promoot. Maak het publiek nieuwsgierig.’ De Röntgenserie loopt goed en is lovend ontvangen, vooral in de buitenlandse vakpers. In Nederland blijft de belangstelling achter. Porcelijn: ‘Wat je van ver haalt, is lekker, denkt men al snel. Nou, dan vind je juist bij Röntgen veel van je gading. Hij kwam op zijn 22ste  vanuit Leipzig naar Nederland, was verknocht aan ons land, is er tot zijn dood blijven wonen, maar is eigenlijk altijd een Duitser gebleven.’ Gevraagd hoe hij hem zelf zou promoten als hij de kans kreeg, denkt Porcelijn even na: ‘Röntgens muziek is fris, aansprekend en onverwacht goed.’ Een goudmijn derhalve, en CPO heeft nog heel wat verrassingen van zijn hand in petto.”
Jurjen Vis-Klassieke Zaken Magazine