Chopin: Cello Sonata; Schubert: Arpeggione Sonata

Cellists have cause to be thankful for the impracticality and swift demise of the arpeggione, which allowed the appropriation of Schubert’s wonderful sonata for their own instrument. Dénes Várjon’s 1851 Érard lends characterful zest both here and in Chopin, while bonuses include Steven Isserlis’s own transcriptions of songs by both composers.

Chopin:
 Cello Sonata in G minor, Op. 65
 Introduction and Polonaise Brillante in C, Op. 3
 Nie ma czego trzeba (I Want What I Have Not), Op. 74 No. 13

Franchomme:
 Nocturne for Cello and Piano, Op. 15 No. 1

Schubert:
 Nacht und Träume, D827
 Sonata in A minor 'Arpeggione', D821

"De cello was van meet af aan het enige instrument naast de piano waar Chopin een zwak voor had. Zijn Introduction et polonaise brillante op. 3 voor cello en piano behoort tot zijn eerste gepubliceerde werken. En toen hij Auguste Franchomme ontmoette was het hek helemaal van de dam. De Cellosonate op. 65, het laatste werk dat tijdens Chopins leven werd gepubliceerd, schreef hij voor deze Franse cellist. Franchomme, zelf ook een goed componist, daagde Chopin uit er een unieke sonate van te maken die in alles de kracht en de rijpheid van de Poolse grootmeester etaleert. De Engelse meestercellist Steven Isserlis verklankt deze relatie op tot de verbeelding sprekende wijze, samen met Dénes Várjon, die een prachtige Érard bespeelt,. Met Schuberts Arpeggione-sonate als bonus vertellen de musici op intieme wijze het verhaal van een vriendschap die briljante muziek opleverde en goed is voor ruim een uur ‘petite histoire’ en optimaal luistergenot."
Klassieke Zaken Magazine 5-2018

"The solemn Arpeggione is prefigured here by Isserlis’s arrangement of Chopin’s achingly beautiful ‘Nie ma czego trzeba’. Again in this Sonata, the duo offer graceful transparency, lithe refinement with a compelling edginess. Schubert’s dances cast dark shadows, tears glisten through the Adagio’s consoling melodies. Spellbinding."
BBC Music Magazine - November 2018

"We get a real sense of give and take from the off, Isserlis and Várjon giving Chopin’s lines a pliable quality that brings them to life...Their Schubert Arpeggione is similarly thoughtful and full of details that so often pass by unnoticed...Even among Isserlis’s many fine discs, this one stands out. And if you still need convincing that the Chopin Cello Sonata is a total masterpiece, this is the recording to do it."
Gramophone Magazine - October 2018