Alkan: Concerto For Solo Piano

Marc-André Hamelin (piano)

Een van zijn stokpaardjes is de pianomuziek van Charles-Valentin Alkan (1813-1888): Met deze opname presenteert Marc-André Hamelin zijn derde CD voor Hyperion met werken van de Franse componist en pianovirtuoos Charles-Valentin Alkan
Alkan was een van de grootste componisten-pianisten uit de geschiedenis, met een stem zo origineel als Chopin of Liszt, en een techniek waarvan zelfs Liszt toegaf dat het de beste was die hij ooit had gekend. Zijn muziek is van een onovertroffen moeilijkheidsgraad, en raakte in relatieve vergetelheid in een tijdperk waarin gepubliceerde muziek vaak gericht was op amateurs. De grootsheid ervan valt niet te ontkennen, maar het vereist ontegenzeggelijk voorstellingen van onophoudelijke genialiteit. Alkan's Concerto voor piano solo is een van de grote pianistische hoogstandjes - een episch werk dat een ongekend niveau van technische bekwaamheid en fysiek uithoudingsvermogen vereist. Het is geconcipieerd op een adembenemend grote schaal en is rijk aan zowel orkestrale sonoriteiten als lyrische pianistische passages. De Troisième recueil de chants is een verrukkelijke zeldzaamheid, hier aan de vergetelheid ontrukt door de geweldige Marc-André Hamelin, die met zijn transcendente techniek gewoon een van de grootste levende vertolkers van deze bedwelmende muziek is.

Charles Alkan (1813-1888):
 Concerto for Solo Piano Op. 39  -  (Alkan's Concert voor piano solo is een van de grootste pianistische hoogstandjes - een episch werk dat ongekende niveaus van technische vaardigheid en fysiek uithoudingsvermogen. Het is ontworpen op een adembenemend grote schaal en is rijk aan zowel orkestrale sonoriteiten als lyrische pianistische passages.)

 Troisième recueil de chants, Op. 65 -  (De 'Troisième recueil de chants' is een verrukkelijke zeldzaamheid, hier gered van de vergetelheid door de geweldige Marc-André   Hamelin, die met zijn transcendente techniek  gewoon een van de grootste levende vertolkers van deze bedwelmende muziek is).

Recensies:

"Als je nog niet overtuigd bent door de muziek van Valentin Alkan, dan is dit intelligente en prachtig gespeelde programma, dat contrasterende kanten van de persoonlijkheid van de componist laat zien, iets voor jou. Wat de uitvoering betreft, als iemand het beter kan spelen, verwacht dan de duivel te zien als hun agent Het is niet alleen zo dat Hamelin de hevige technische uitdagingen het hoofd kan bieden. Net als een grote balletdanser handhaaft hij een helderheid en schoonheid van lijn, zodat de vorm van de muziek altijd helder is en natuurlijk lijkt, hoe onnatuurlijk de eisen ook zijn. van Alkan ...dit is muziek van de hoogste orde die de kern van het romantische repertoire zou moeten vormen."
BBC Music Magazine - September 2007 *****

"Dit is Marc-André Hamelin's tweede opname van het Alkan Concerto voor solo piano (de eerste voor Music & Arts dateert uit 1992) en hij overtreft nu zijn vorige troef met een uitvoering van het Concerto van zo'n briljantheid en helderheid dat je alleen maar kunt luisteren Met ontzag en verbazing beklimt hij zelfs de meest woeste hindernissen met meters over, en is hij gezegend vrij om de kern van Alkans verbijsterende samenspel van soberheid en monsterlijke uitwerking te verkennen focus en scherpzinnigheid En of je nu de helter-skelter-pagina's van de finale (met hun merkwaardige oosterse onderbouwing) of het onheilspellende centrale Adagio bekijkt, je kunt je alleen maar verbazen over zo'n unieke mix van vlammende als nonchalant ingezet virtuositeit en poëtische overtuiging toegift Hamelin geeft ons Alkans Troisième recueil de chants waarin uiterlijke conventie wedijvert met die sinistere en doordringende eigenaardigheid die zo centraal staat in de aard van deze componist. Nr. 3 is een bijna bitonale canon, nr. 4 is een polonaise met herinneringen aan de Etudes waaruit het Concerto is ontleend. een waanzinnige, race-away coda, terwijl het afsluitende Barcarolle ironische echo's bevat van Liszts Au lac de Wallenstadt. Dit alles is voortreffelijk opgenomen en gepresenteerd, wat aanleiding geeft tot een niet onredelijk vermoeden: als Liszt bang was voor het meesterschap van Alkan als pianist, zou hij misschien wel bang zijn geweest voor dat van Hamelen.'
Gramophone - Classical Music Guide 2010