Scarlatti Sonatas

Wolfram Schmitt-Leonardy (piano)

'Een adelaar wiens vleugels zijn gegroeid', aldus zijn vader Alessandro, de jonge Scarlatti verliet zijn geboorteland Napels naar Venetië, 'alleen begeleid door zijn eigen kunnen. klavecimbel die als bijna bovennatuurlijk werd beschouwd. Er is zeker de meest verloren fantasie aan het werk, evenals een buitengewoon geavanceerde klaviertechniek, in de 555 overgebleven keyboardsonates die Italiaanse cantabile en contrapunt combineren met levendige Spaanse beelden: volksliederen, castagnetten, militaire trompetten en tokkelende gitaren.

Al deze kwaliteiten kunnen worden genoten in Wolfram Schmitt-Leonardy's selectie van 17 sonates. Verscheidene van hen zijn ontleend aan de collectie van Kk1-30 (in de catalogus geproduceerd door Ralph Kirkpatrick) die naar ons komt als de vroegste bron van de sonates in druk, gepubliceerd kort voordat hij naar Lissabon verhuisde, vandaar naar Madrid en rond de koninklijke hoven van Spanje, in dienst van de prinses die de koningin van Spanje zou worden. Haar patronage gaf Scarlatti de tijd en middelen om een hoogst persoonlijke stijl te ontwikkelen, vol excentriciteit en fantasieën.

Nauwelijks minder dan Bach, zijn deze sonates voor veel pianisten een proeftuin geworden voor hun eigen techniek en verbeeldingskracht, en beloonden ze een improviserend antwoord op hun flamboyante effecten. Schmitt-Leonardy bevat echter ook enkele van de meest poëtische en reflectieve sonates van de componist, zoals de 'Aria' Kk29 en de melancholische monoloog van Kk208.

Wolfram Schmitt-Leonardy werd in 1967 geboren in Saarlouis, Duitsland, en zijn eerste belangrijke leraar was een leerling van Walter Gieseking en Edwin Fischer. Zijn typisch pianistische benadering van Scarlatti maakt gebruik van alle coloristische mogelijkheden van een moderne vleugel, terwijl hij de snelle sonates articuleert met sprankelende behendigheid.

Scarlatti, D:
1. Sonate für Cembalo d-moll K 1 (L 366)
2. Sonate für Cembalo d-moll K 32 (L 423)
3. Sonate für Cembalo D-Dur K 33 (L 424)
4. Sonate für Cembalo h-moll K 87 (L 33)
5. Sonate für Cembalo D-Dur K 29 (L 461)
6. Sonate für Cembalo h-moll K 27 (L 449)
7. Sonate für Cembalo G-Dur K 427 (L 286)
8. Sonate für Cembalo C-Dur K 132 (L 457)
9. Sonate für Cembalo e-moll K 98
10. Sonate für Cembalo E-Dur K 135 (L 224)
11. Sonate für Cembalo E-Dur K 162 (L 21)
12. Sonate für Cembalo A-Dur K 208 (L 238)
13. Sonate für Cembalo A-Dur K 39 (L 391)
14. Sonate für Cembalo A-Dur K 322 (L 483)
15. Sonate für Cembalo G-Dur K 455 (L 209)
16. Sonate für Cembalo C-Dur K 95 (L 358)
17. Sonate für Cembalo f-moll K 466 (L 118)

"Domenico Scarlatti werd in hetzelfde jaar geboren als Johann Sebastian Bach. Hij stierf zeven jaar later dan de Thomascantor en liet met zijn 555 klaviersonates minstens zo’n indrukwekkend document achter als Bach met onder andere zijn Wohltemperiertes Klavier. Toch werd Bach het alfa en omega van iedere hedendaagse pianist met klassieke aspiraties en hangt Scarlatti er nog steeds een beetje bij; ook al wordt hij geregeld gespeeld en opgenomen, een vanzelfsprekend bestanddeel van pianorecitals is zijn werk zeker niet. Dat heeft ongetwijfeld iets te maken met het karakter van zijn werk. Waar Bach bedachtzaam de diepte van de meerstemmigheid in duikt, zoekt Scarlatti het meer in het frivole. Muziek vertegenwoordigde voor hem vooral ook ‘plezier hebben’, en dat bracht hij in de praktijk met dartelende stukken waarin de liederen van de straat en de Spaanse volksmuziek met zijn Moorse en zigeunerinvloeden de boventoon voeren. Het is opvallend dat juist een Duitse pianist dit plezier en het volksmuzikale karakter van het werk uitmuntend voor het voetlicht brengt. De mooie selectie bekende en minder bekende sonates die Wolfram Schmitt-Leonardy presenteert op deze Scarlatti-cd onderscheidt zich door onbekommerde spelvreugde en niet-epaterende helderheid, geheel in dienst van de muziek. Een cd, goed voor een brede glimlach."
Klassieke Zaken Magazine 2&3-2022

"One the most intelligently programmed and distinctively played Scarlatti collections to cross my reviewer’s desk in years."
Gramophone Magazine - September 2022