Messiaen: Piano Music

Ciro Longobardi (piano)

Deze box presenteert een selectie van pianowerken die Messiaen over een periode van meer dan 40 jaar heeft gecomponeerd. In vergelijking met de grote cycli Vingt regards sur l'enfant-Jésus en Catalogue d'Oiseaux lijkt het misschien een eenvoudige verzameling van verspreide stukken, maar niets is minder waar: deze werken kunnen door hun complexiteit van conceptie en diepte van inspiratie volledig naast deze monumenten staan, en worden algemeen erkend als keerpunten in de geschiedenis van het westerse compositorische denken. Het is gemakkelijk om in de Huit Préludes (1928-29) Debussyiaanse wortels te herkennen, wat betreft de vormkeuze, de titels en het gebruik van dubbelzinnige en zwevende harmonieën. Toch klinken deze stukken al onmiskenbaar zoals de muziek van Messiaen, dankzij de bijzondere gevoeligheid van de componist voor kleur en harmonie. Cantéyodjayâ - een pseudo-Sanskriet woord - gecomponeerd in 1948, is een complex en gearticuleerd stuk dat de betrokkenheid van de componist markeert bij de studie van Hindoe ritmes, en de intrede van seriële schriftuur in zijn muziek. De radicale verandering in het pianoschrift is ook duidelijk in de Quatre Études de rythme (1949-50). De twee Île de Feu (Eiland van Vuur) zijn opgedragen aan Papoea-Nieuw-Guinea, zodat de thema's "al het geweld van de magische riten van dat land hebben". La Fauvette des Jardins is het laatste vogelwerk van Messiaen (dat geen deel uitmaakt van Catalogue d'oiseaux), het hoogtepunt en de mijlpaal van Messiaens ornithologische inspiratie. Dit is de tweede aflevering van Messiaens pianomuziek door de Italiaanse pianist Ciro Longobardi, een specialist in hedendaags repertoire. Zijn vorige opname van Catalogue d'Oiseaux kreeg uitstekende kritieken, o.a. een 5-sterrenrecensie in French Diapason.

Messiaen:
 Cantéyodjaya
 Fantaisie burlesque
 La Fauvette des jardins
 Pièce pour le tombeau de Paul Dukas
 Preludes (8)
 Quatre Études de rythme
 Rondeau

"Twee jaar geleden verraste Giro Longobardi kenners en liefhebbers met zijn opname van de volledige Catalogue d’oiseaux van Messiaen. Die moest wel een vervolg krijgen. Op twee cd’s speelt hij nu minder bekende pianowerken van de Franse componist. Messiaen raakte reeds als tiener gefascineerd door het gezang van vogels, ook al ging het in La colombe, de eerste van de Huit préludes (1928), nog om een zachtjes koerende duif. Van zijn vooroorlogse composities treft vooral de Fantaisie burlesque wegens de frivole trekjes die hij later zorgvuldig zou weten te onderdrukken. De werken die kort na de Tweede Wereldoorlog zijn ontstaan, leggen meer gewicht in de schaal. Voor Cantéyodjayâ verdiepte hij zich al in hindoeritmes en hun ordening in reeksen. De Quatre études de rythme uit 1950 vormen daarna de echte doorbraak naar het serialisme. Hiermee zou Messiaen een enorme invloed hebben op componisten als Boulez en Stockhausen. In La fauvette des jardins uit 1970 laat hij nog eens zijn liefde voor vogelzang de vrije loop. Hij volgt hierin de schitterend kwinkelerende heggenmus van de vroege ochtend tot de late avond. Ciro Longobardi toont zich opnieuw een fantastische gids in de wonderlijke klankwereld van Messiaen."
Klassieke Zaken Magazine 3/4-2021