Burlesque De Quixotte

Collegium Musicum 90, Simon Standage

Simon Standage is vooral bekend om zijn Telemann-opnamen met Collegium Musicum 90. Het repertoire hier is bijzonder levendig en rijk aan melodische inventie.

Telemann:
 Concerto in D major
 Concerto TWV 53:D4 in D major for 2 violins, bassoon, strings & b.c.
 Overture (Suite) TWV 55:G10 in G major for strings & b.c. 'Burlesque de Don Quixotte'
 Overture (Suite) TWV 55:h1 in B minor for 2 violins, 2 oboes, 2 bassoons, strings & b.c.
 Overture in G major, TWV 55:G7

"Telemann is nooit onweerstaanbaarder dan wanneer hij zich in een luchtige picturale modus bevindt, en beide nieuwe releases bevatten een van de meest vermakelijk suggestieve van al zijn ouverture-suites voor strijkers, de Burlesque de Quixote. Met afleveringen uit de roman van Cervantes als inspiratiebron biedt het ons een gedenkwaardige reeks cameo's, van de misleide Don die naar windmolens kantelt en zucht van liefde, tot Sancho Panza die hoog in een deken wordt gegooid, tot afbeeldingen van de respectievelijke paarden van het paar. Telemann bereikt dit allemaal met zo'n humor en beschrijvende precisie dat je, als je het hoort, zeker zult lachen met verrukte herkenning. Wat een goede filmcomponist zou hij zijn geweest! Beide voorstellingen getuigen van een passende ironische houding. Northern Chamber Orchestra toont een goede stijl en een aangenaam lichte en heldere textuur, niet vertroebeld door overmatig vibrato of een overdreven snaartoon. Alleen aan de baskant wordt het geluid af en toe een beetje dik, maar dit is echt kibbelen als we eigenlijk een goede demonstratie hebben van hoe je barokmuziek op moderne strijkers kunt uitvoeren. Het vormt echter nog steeds een behoorlijk contrast met Collegium Musicum 90, waarvan de historische instrumenten, intiemer opgenomen, lichter en sprankelender klinken. Omdat ze al zoveel muziek van Telemann hebben opgenomen, klinken ze meer thuis en hebben ze net dat beetje extra vrijheid om te genieten. Interessanter zijn de koppelingen van de Chandos-schijf. Ondanks dat de onderofficier nog een aantrekkelijke strijkerssuite aanbiedt, La Lyra, met daarin een typisch realistische en verleidelijke draailier-imitatie, is de Ouverture D-majeur niet bijzonder gedenkwaardig; CM90 heeft nog meer kleurrijke dingen gevonden in de opvallend Frans geaccentueerde G-majeur Ouverture en een door en door charmant Concerto voor twee violen, fagot en strijkers. Ook in het tweede menuet van de ouverture in b klein is een paar fagotten prachtig te zien."
Gramophone - Classical Music Guide 2010