Gustav Mahler: Symphony No. 6

Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Simon Rattle

Meer dan andere werken van Mahler is de Zesde Symfonie toegewijd aan de "klassieke" symfonische vorm: het heeft vier delen en geen vocale delen. Het openingsdeel volgt het formele schema van het hoofddeel van de sonate, ondanks alle afwijkende vrijheden; het Andante is gebaseerd op de rondo-achtige liedvorm; het scherzo en de finale verwijzen ook naar de rondovorm. De mars, die vanaf de eerste noot van het eerste deel de toon zet, speelt een grote rol. Zelfs het scherzo - dat bijzonder ongebruikelijk is - heeft marsachtige trekken en lijkt een parodistische parafrase van de opening met een verschuiving in perspectief. "Ik denk," besluit Simon Rattle, "dat Mahler hier het hele pakket van een kolossaal leven presenteert. En daar horen ook liefde en optimisme bij."

Mahler:
 Symphony No. 6

"Het voelt geleefd, bewoond en net als de recente Negende gezegend door het spelen van een orkest dat niet alleen zijn visie deelt, maar deze ook van de pagina haalt met buitengewoon kunstenaarschap."
Gramophone Magazine - April 2024

"Er bestaat geen twijfel over dat het orkest uit München vandaag de dag tot de beste ter wereld behoort... Maar wat dit tot de allerbeste opnames van de Zesde symfonie verheft, is de finale - deze keer perfect op het tempo van de veeleisende mars van een half uur. manie, onheilspellende waarschuwingen en korte optimisme."
BBC Music Magazine - May 2024 ****

Luister Magazine 780 - LUISTER NEGEN