Alberic Magnard: Cello Sonata Op.20, Piano Trio Op.18

Trio Mezzena: Camilla Patria (cello), Elena Ballario (piano), Franco Mezzena (violin), Sergio Patria (cello)

Albéric Magnard (1865-1914) werd geboren in Parijs als zoon van Francis Magnard, bestsellerauteur en redacteur van Le Figaro.
Albéric had kunnen kiezen voor het comfortabele leven dat de rijkdom van zijn familie hem bood, maar hij besloot een carrière in de muziek te maken, volledig gebaseerd op zijn eigen talent. Na zijn militaire dienst en zijn rechtenstudie ging hij naar het Conservatorium van Parijs, waar hij vanaf 1886 contrapunt studeerde bij Théodore Dubois en les kreeg van Jules Massenet. Daar ontmoette hij Vincent d'Indy, bij wie hij vier jaar lang, van 1888 tot 1892, privé fuga en orkestratie studeerde en zijn eerste twee symfonieën schreef. Vanaf 1896 was hij docent aan de Schola Cantorum in Parijs. Vanaf 1904 vestigde hij zich op zijn landgoed op het platteland, waar hij in 1914 om het leven kwam toen hij door Duitse troepen werd beschoten toen hij probeerde zijn landgoed te verdedigen. Het landgoed werd in brand gestoken, samen met veel van zijn nog niet gepubliceerde composities.

Magnards belangrijkste muzikale invloeden waren hedendaagse Franse componisten, met name César Franck, terwijl bepaalde passages in zijn muziek een meer Germaanse invloed laten zien, die de muziek van Gustav Mahler vooruitliepen. Zijn gebruik van fuga en de integratie van koraal, samen met zijn grandeur van expressie, hebben hem de bijnaam "Franse Bruckner" opgeleverd.

De twee werken op deze cd, de Cellosonate en het Pianotrio, zijn hoogtepunten in Magnards oeuvre; zeer expressieve, originele en gepassioneerde werken van een nog steeds ondergewaardeerde componist.

Alberic Magnard (1865-1914):
 Sonate für Violoncello und Klavier A-Dur op. 20 (1908-10)
 Trio für Klavier, Violine und Violoncello f-moll op. 18 (1904-05)

Recensies:

Luister Magazine 791 - LUISTER NEGEN