Baroque Twitter

Nuria Rial (soprano), Maurice Steger (recorder) & Kammerorchester Basel, Giovanni Antonini

De Spaanse sopraan Nuria Rial en de blokfluitist Maurice Steger behoren tot de meest succesvolle artiesten op het gebied van de oude muziek. Hun eerste album samen laat horen hoe goed de heldere sopraan van Nuria Rial en de klank van Stegers fluit samengaan

Met het meervoudig bekroonde Kamerorkest van Bazel hebben zij een album opgenomen met barokke aria's en concerto's, geïnspireerd op de zang van vogels. In hun zoektocht naar repertoire hebben zij prachtige schatten ontdekt, sommige bekend, andere nog niet eerder gehoord: dromerige, speelse aria's over liefde, verliefdheid en de schoonheden van de natuur

In Leonardo Vinci's (1690-1730) aria "Rondinella che dal nido", bijvoorbeeld, klinken de snelle arpeggio's van de strijkers als de wervelende vleugels van een zwaluw; in Gasparini's (1661-1727) aria "Bell'augelletto" wordt de dageraad begroet met een vogelgezang van fluit en sopraan. Met verder werken van Vivaldi (1678-1741), Mancini (1672-1737), Torri (1650 - 1737), Albinoni (1671 - 1751) en Scarlatti (1660 - 1725) is "Baroque Twitter" een spannende reis door de barokke poëzie en klanktaal van de 18e eeuw, vol muzikale afwisseling en solistisch briljant.

Albinoni:
 L'Eraclea

Dieupart:
 Concerto in A minor

Fioré, A:
 Engelberta

Gasparini:
 L'oracolo del fato

Hasse, J A:
 Didone Abbandonata

Mancini, F:
 Sonata No. 14 in G minor

Scarlatti, A:
 Il giardino d'amore

Torri:
 Nicomede

Vinci, Leonardo:
 Ifigenia in Tauride, ILV 14

Vivaldi:
 Concerto in F major RV442
 Tornar voglio al primo ardore from Arsilda, regina di Ponto, RV700

"Als je hier niet vrolijk van wordt… Lente, ontluikende natuur, gezang van vogels. Baroque Twitter wordt precies op het juiste moment uitgebracht. Het Kammerorchester Basel dook in de archieven en verzamelde een reeks vroegachttiende-eeuwse aria’s en delen van orkestwerken waarin allerlei gefladder en gefluit centraal staat. Moeilijk is dat niet: met name in blokfluitstukken wordt nogal eens aan nachtegalen en andere zangvogels gerefereerd. Maurice Steger maakt een festijn van al die vrolijke drukte, zowel op blok- als dwarsfluit. Het repertoire bestrijkt namelijk de overgangstijd van die twee instrumenten, eerste helft achttiende eeuw. Van alles komt voorbij: Vivaldi’s blokfluitconcert, opera-aria’s van Albinoni, Hasse en Scarlatti (waarin sopraan Nura Rial haar aandoenlijke vibratotechniek optimaal benut), blokfluitsonates van Mancini en Dieupart en dan nog operafragmenten van Gasparini en diens landgenoten. Half Europa is present en, belangrijker, in topuitvoeringen. Dirigent Stefano Barneschi zweept zijn transparant klinkende ensemble op tot bruisende vertolkingen en de solisten voelen zich kennelijk thuis bij dit hoge niveau: ze laten geen enkel steekje vallen, terwijl het soms toch niet meevalt om het gesuggereerde gekwinkeleer van de gevleugelde beestjes recht te doen. Van een overdaad aan versiering is gelukkig nergens sprake."
Klassieke Zaken Magazine 3-2018