Leoncavallo: Pagliacci

Placido Domingo, Ileana Cotrubas, Matteo Manuguerra, Heinz Zednik, Wolfgang Schöne & Orchester der Wiener Staatsoper, Adam Fischer

De nieuwe productie van de twee korte opera's "Pagliacci" en "Cavalleria rusticana" in 1985 was een van de laatste werken van operaregisseur Jean-Pierre Pennelle bij de Weense Staatsopera voor zijn veel te vroege dood in 1988. De sensatie van de avond was echter Plácido Domingo's fenomenale uitvoering van Ruggero Leoncavallo's "Pagliacci". Hij was veel meer dan een expressieve zanger met een ongeëvenaarde tenor, hij was ook echt een groot schepper die in staat was om overweldigende emoties over te brengen op het hele publiek. De manier waarop Domingo de grenzeloze hopeloosheid van zijn rol uitbeeldde, maakte dat de vaak uitgevoerde opera die avond tot leven kwam als een zeer geïndividualiseerde tragedie waaraan niemand kon ontsnappen. De dramatiek van Domingo's expressie bracht ook de andere vertolkers in vervoering: de betoverende Ileana Cotrubas, die, niet in de laatste plaats dankzij haar uitmuntende vocale artisticiteit, Nedda's luchthartigheid net zo geloofwaardig wist te maken als haar oprechte gevoelens voor Silvio en haar strijd voor haar nieuwe liefde; Wolfgang Schone, die Silvio een ongewoon heldere contour gaf, en Heinz Zednik, wiens aanwezigheid ook Peppe versterkte. Tot slot kon de bariton Matteo Manuguerra die avond een "angstaanjagend kwaadaardige" Tonio uitbeelden dankzij zijn grote, krachtige stem. Het publiek en de critici waren even ontroerd.

Ruggero Leoncavallo (1857-1919):
 I Pagliacci

Recensies: