Senzo

SENZO is niets minder dan een meesterwerk. Het is juist de ongeremde verankering van het spontaan veroverde moment in de eeuwigheid die dit album doet opvallen boven het enorme aantal pianoalbums dat momenteel de markt overspoelt. Alles werkt precies zoals we het daar horen, en toch kan het heel anders zijn.

De naam Abdullah Ibrahim is net zo onlosmakelijk verbonden met de jazzgeschiedenis als Duke Ellington, John Coltrane, Ornette Coleman of Don Cherry. De pianist heeft nauw samengewerkt met al deze muzikanten, en toch is zijn levensverhaal een uniek verhaal dat nauw verbonden is met het wereldwijde lot van de 20e eeuw.

Abdullah Ibrahim's geluid is van bijna verpletterende helderheid. Wat voor de jazzkenner een maximale muzikale reductie tot de essentie van de expressie is, is voor de luisteraar die niet vertrouwd is met jazz gewoonweg ontwapenend mooie muziek. Ibrahim improviseert zonder zijn of haar intellect te overbelasten. Ibrahim's onbewuste intieme relatie tot geluid combineert de serene wijsheid van een oude sjamaan met de onverzadigbare nieuwsgierigheid van een kleine jongen. Het is niet ongewoon om volledig te vergeten dat een piano speelt en te denken dat je gewoon een kind hoort zingen met een heldere stem.

Op Senzo stelt Abdullah Ibrahim zich niet alleen open voor zijn voorouders, maar bevindt zich ook een nomade die ver en wijd heeft gereisd.

1. Ocean & The River
2. In The Evening
3. Blues For Bea
4. Prelude 'For Coltrane'
5. Aspen
6. Blues For A Hip King
7. Third Line Samba
8. Tookah
9. Pula
10. For Coltrane
11. Dust
12. Corridors Radiant
13. Jabulani
14. Dust (Reprise)
15. Nisa
16. 'Senzo' - Contours And Time
17. Meditation / Mummy
18. Banyana (The children of Africa)
19. Mamma
20. Blue Bolero
21. In A Sentimental Mood
22. Ocean & The River