Sonatas Op. 78 & Op. 110 | French Suite Bwv 816 |

Georg Kjurdian (piano)

Alweer een uitzonderlijk debuut voor Challenge Classics: de 28-jarige Letse pianist Georg Kjurdian presenteert een door en door volwassen recital met muziek van de drie grote B's

Zijn pianospel wordt gekenmerkt door een diepgaande kennis en begrip van de werken, een onberispelijke techniek, een echt natuurlijke frasering, een gave voor melodie, een indrukwekkende toonkracht en een subtiel vermogen om de nuances van de partituur over te brengen.

De twee "buitenkanten" van de CD zijn, bij wijze van spreken, Beethovens sonates op. 78 en op. 110. De tweedelige sonate op. 78 is het allereerste Beethoven-werk dat ik ooit bestudeerde en repeteerde, toen ik nog student was aan mijn middelbare muziekschool in Riga. Vandaag, na meer dan tien jaar, lijkt Beethovens op. 78 me een nog extremer werk dan toen. Het is ongewoon kort voor een sonate, met een lyrisch eerste deel en een grillig tweede deel waarvan de humor bijna de grenzen van het fatsoen overschrijdt. Beethovens op. 110 is een werk van een totaal tegenovergestelde aard. In elk van de vier delen wordt men geconfronteerd met vier verschillende werelden: een lyrische, opera-achtige wereld in het eerste, een ruwe, norse in het tweede, een wanhopig tragische in het derde en tenslotte een verzoende wereld in het vierde. Bachs Kleine Prelude in C-groot was het stuk dat mij definitief deed besluiten om pianist van beroep te worden. Zijn Franse Suite nr. 5 in G-groot (BWV 816) is een van Bachs meest levendige en optimistisch klinkende composities. Vanuit het perspectief van vandaag vertegenwoordigt de suite een soort muzikale reis door Europa. Aan het eind van deze suite heeft de luisteraar het gevoel een korte vakantie te hebben doorgebracht in verschillende Europese landen tegelijk, waarbij hij de verschillende temperamenten, geuren en ritmes van elk land leert kennen. Toen ik 16 was, werd Brahms een van mijn grootste favorieten. Ik had zo'n ontzag voor hem dat ik jarenlang niet eens zijn stukken durfde te leren of te spelen. Pas op 22-jarige leeftijd begon ik ze te spelen. De 7 Fantasieën (op. 116) die ik op deze CD presenteer zijn gecomponeerd in 1892. Dit betekent dat ze behoren tot die late werken van Brahms waarin hij veel zorgvuldiger werkte in kleinere vormen, maar ook om in deze vormen een uiterst intieme en intense vorm van zelfexpressie te bereiken. De hier gepresenteerde cyclus bestaat uit 3 Capriccios en 4 Intermezzi. De Capriccios geven een virtuoze en extraverte indruk, de Intermezzi daarentegen een indruk van extreme lyriek en melancholie. In het geval van op. 116 zijn het de 4 Intermezzi die met hun enorme innerlijke kracht en melancholie de emotionele kern van de cyclus vormen.

Bach, J S:
 French Suite No. 5 in G major, BWV816

Beethoven:
 Piano Sonata No. 24 in F sharp major, Op. 78
 Piano Sonata No. 31 in A flat major, Op. 110

Brahms:
 Fantasies (7 piano pieces), Op. 116