Clavecin Xx

Justin Taylor (harpsichord) & Orchestre National de Lille, Chloe Dufresne

Het klavecimbel, oorspronkelijk gesitueerd in de barokperiode, beleefde een nieuwe bloei in de eerste drie decennia van de 20e eeuw en inspireerde de composities van die tijd: Justin Taylor heeft het programma van zijn nieuwe album samengesteld rond vier belangrijke 20e-eeuwse concerti (Falla, Poulenc, Françaix, Górecki), die met elkaar verbonden zijn door stukken voor klavecimbel solo: Bartók, die in zijn voorwoord van Mikrokosmos - waaraan deze Hommage à Bach is ontleend - voorstelt om bepaalde stukken op klavecimbel te spelen, Martin? en een nieuw werk van Stéphane Gassot als verwijzing naar Ligeti. Het album eindigt met een eerbetoon aan Scott Joplin en zijn beroemde ragtimes. Justin Taylor, die altijd veel aandacht en passie voor de instrumenten heeft, heeft het hele programma op één instrument opgenomen. Hij koos voor een klavecimbel gebouwd in de jaren 1970 door Anthony Sidey, dat een hybride model is tussen de Pleyel instrumenten en het historische klavecimbel en "een breed en zeer variabel kleurenpalet biedt". Met dit album treedt hij in de voetsporen van Wanda Landowska en Elisabeth Chojnacka, die het klavecimbel in al zijn moderniteit hebben gepromoot.

Met werken van:
Bela Bartok (1881-1945) , Jean Francaix (1912-1997) , Stephane Gassot (geb. 1987) , Henryk Mikolaj Gorecki (1933-2010) , Francis Poulenc (1899-1963) , Bohuslav Martinu (1890-1959) , Manuel de Falla (1876-1946) , Scott Joplin (1868-1917)

Bela Bartok:
 Hommage a J. S.B. aus Mikrokosmos

Manuel de Falla:
 Konzert für Cembalo, Flöte, Oboe, Klarinette, Violine, Cello

Jean Francaix:
 Konzert für Cembalo & Instrumentalensemble

Stephane Gassot:
 Bluesinuum

Henryk Gorecki:
 Cembalokonzert op. 40

Scott Joplin:
 Maple Leaf Rag

Bohuslav Martinu:
 Impromptu für Cembalo Nr. 2

Francis Poulenc:
 Concert champetre für Cembalo & Orchester

Recensies:

"De vier concerten waar het programma omheen is opgebouwd - Falla, Poulenc, Françaix en Górecki - hebben stilistisch weinig gemeen; de eerste drie delen wellicht een losse neoklassieke draad, maar benaderen het instrument op heel verschillende manieren. Hun diversiteit biedt Taylor de ruimte om zowel zijn veelzijdigheid als zijn kwaliteiten als samenwerkend musicus te tonen."
Gramophone Magazine - June 2026 

"Taylor bespeelt een klavecimbel uit de jaren zeventig, gebouwd door de in Parijs gevestigde instrumentenbouwer Anthony Sidey. Het instrument bezit een robuuste, bijna 'darmsnarenachtige' klank, waardoor het in het concert van Poulenc boven het orkest uit kan komen, terwijl het tegelijkertijd het lichtere klankpalet in het levendige concert voor klavecimbel, fluit en strijkers van Jean Françaix uitstekend tot zijn recht laat komen."
BBC Music Magazine, juli 2026 ****