Gurre Lieder

Stephen O’Mara (tenor), Melanie Diener (sopano), Jennifer Lane (mezzo-soprano), David Wilson-Johnson (bass), Martyn Hill (tenor), Ernst Haefliger & Simon Joly Chorale, Philharmonia Orchestra, Robert Craft

Arnold Schönberg (1874-1951):
 Gurre-Lieder für Soli,Chor & Orchester

Recensies:

"Op basis van deze uitmuntende uitvoering hebben we Robert Craft duidelijk onderschat. Precisie en fijn vormgegeven details zijn overal duidelijk zichtbaar, minstens zo duidelijk als in de verslagen van Chailly en Rattle, maar in het geval van Craft is men zich niet minder vaak bewust van weelderige rijkdom, hartstochtelijke welsprekendheid en bevredigend orkestgewicht. Hij is ook meer dan rivalen bereid om brede tempo's en expressieve rubato aan te nemen. Ondanks een paar kleine bedenkingen is het een spannender verhaal dan beide bovengenoemde rivalen, en heeft iets van de opwinding van een live optreden. Stephen O'Mara heeft het soort stem dat je associeert met Wagners Siegmund, maar met een fijn gevoel voor lijn en voldoende variatie in dynamiek om op climaxen opwindend te openen. Er zijn expressievere Toves geweest dan Melanie Diener, maar niet veel die zo vastberaden en standvastig zijn. Jennifer Lane is een voortreffelijke Wood Dove, dramatisch en expressief, David Wilson-Johnson een aangrijpend heftige boer, terwijl iedereen die Martyn Hill als een typisch ingetogen Engelse tenor beschouwt, versteld zal staan ??van zijn Klaus-Narr, die levendig geacteerd en stevig van toon is. stem. In zijn 83e jaar is Ernst Haefliger een buitengewoon levendige, urgente Spreker. Het refrein is inspirerend volstemmig en zingt als helden. Toch zijn de meeste memorabele momenten van deze uitvoering die van Craft en de Philharmonia: de wonderbaarlijk glinsterende kamertexturen van de voorlaatste scène, de passie en wreedheid van het orkestrale intermezzo dat de dood van Tove aankondigt, de tumultueuze kracht van de ‘wilde jacht’. Gurrelieder heeft de afgelopen jaren uitzonderlijk veel geluk gehad op CD, maar deze opname (waarvan het geluid vaak magnifiek vol en ruimtelijk is) hoeft geen van zijn rivalen te vrezen.
Gramophone - Classical Music Guide 2010