Prokofiev, Part, Schnittke

Duo Gazzana: Natascia Gazzana (violin), Raffaella Gazzana (piano)

Op hun vorige album met werken van Schumann, Grieg en Tõnu Kõrvits konden de zussen Gazzana Natascia en Raffaella volgens het Franse dagblad Le Monde "de hoogste niveaus van instinctieve expressie bereiken", en je zou kunnen stellen dat dit nog meer geldt voor hun nieuwe opname met muziek van Sergei Prokofiev, Arvo Pärt en Alfred Schnittke. Het duo opent het programma met een urgente interpretatie van Prokofjevs Sonate Nr. 1 Op. 80, geheel in de geest van de componist (Prokofjev verklaarde ooit dat een bepaalde passage "zo moest klinken dat mensen uit hun stoel opsprongen..."), maar tegelijkertijd met een lyrische sereniteit die met name het derde deel van het werk in een betoverend licht zet. Ook Prokofjevs Vijf melodieën op. 35a worden met dezelfde overtuiging vertolkt, terwijl Pärt's Spiegel im Spiegel, uitgevoerd met kalmte en nederigheid, dient als een bedachtzame onderbreking. Het programma wordt afgesloten met Schnittke's Gratulationsrondo - een feestelijk stuk waarin de componist zijn anders zo typische polystylistische benadering omzeilt en in plaats daarvan schittert in een meer traditionele behandeling van het klassieke idioom.

Het album werd in februari 2025 opgenomen in de Reitstadel in Neumarkt en geproduceerd door Manfred Eicher.

Arvo Pärt (geb. 1935):
 Spiegel im Spiegel

Serge Prokofieff (1891-1953):
 5 Mélodies for Violin and Piano, Op. 35a
 Violin Sonata No. 1 in F minor, Op. 80

Alfred Schnittke (1934-1998):
 Gratulationsrondo

Recensies:
"...een teken van echte interpretatieve kracht van het duo... Pärts werk vereist op zijn minst een soort betrokkenheid door middel van afstandelijkheid; dat krijgt het hier... Het is de speelwijze van de zussen... waardoor Prokofjevs Vijf Melodieën bijna als een catharsis klinkt."
Gramophone Magazine - June 2026

"[De Gazzanas] maken als broers en zussen al sinds hun vroege jeugd samen muziek. Maar dat alleen verklaart niet de speciale intimiteit van hun muziek maken. Er is hier meer dan alleen familiaire vertrouwdheid; er is iets enorm onvervalst in hun spel, alsof het hun taak is om alles wat niet essentieel is weg te laten." - Christine Lemke-Matwey Die Zeit, SWR