Bruckner: Symphony No. 4 "Romantic"

Atlanta Symphony Orchestra, Nathalie Stutzmann

Verlangen naar het eeuwige

Sinds haar spectaculaire overstap van het operapodium naar het dirigentenstokje weet Nathalie Stutzmann niet alleen in de concertzaal, maar ook met haar cd-opnames voor enthousiasme te zorgen. Het Warner-debuut van de Franse dirigente met het Atlanta Symphony Orchestra, dat zij sinds 2022 leidt, werd door het publiek en de vakpers met gejuich ontvangen: een concertopname van Antonín Dvořáks symfonie ‘Uit de Nieuwe Wereld’ die qua meeslepende dramatiek, kracht en urgentie zijn gelijke niet kent. Met hun opname van Anton Bruckners 4e symfonie zetten Nathalie Stutzmann en het Atlanta Symphony Orchestra nu hun artistieke reis door het romantische symfonische repertoire voort.

De Française, die al lang tot de internationale top van dirigenten behoort, verricht met Bruckners Vierde een ware pioniersdaad. Het werk van de Oostenrijkse componist wordt nog steeds beschouwd als een mannenbolwerk; met een vrouw aan het dirigentenpult was het tot nu toe nog nooit te horen geweest bij een vooraanstaand Amerikaans orkest. Over Bruckners symfonieën, die voor haarzelf tot de diepste muzikale indrukken van haar leven behoren, zegt de gepassioneerde „Bruckner-liefhebster”: „Ze belichamen het verlangen naar het eeuwige. Hij neemt de luisteraars mee naar een unieke wereld die ze anders nooit zouden betreden.” Met grote toewijding en nieuwe accenten sluit ze zich met deze opname van de Romantische symfonieën aan bij een grote opnametraditie – en laat ze in haar benadering van de Wagner-bewonderaar Bruckner op fascinerende wijze ook haar ervaring als dirigent bij de Bayreuther Festspiele doorklinken.

Anton Bruckner (1824-1896):
 Symphony No. 4 in E-Flat Major, WAB 104 "Romantic"

Recensies:

"Bruckners composities stuitten bij zijn tijdgenoten vaak op onbegrip; pas laat in zijn leven werd hij als componist geëerd.​ Zo herwerkte hij zijn partituren keer op keer; bij de 4e symfonie volgden op de eerste versie uit 1874 nog twee andere. Nathalie Stutzmann, die de laatste versie gebruikt, laat naast het monumentale ook de stillere momenten met hun meer melodieuze passages goed tot hun recht komen.​ Dat Stutzmann kan zingen, doet daar waarschijnlijk geen afbreuk aan.​ Maar als het moet, kan ze ook indrukwekkend spelen.​"
taz.de 08/2026

"Stutzmann biedt een interpretatie die zowel muzikaal scherpzinnig is als uitgevoerd op een schaal die passend groots is – zonder dat het ooit bombastisch wordt. Haar sympathieke weigering om het retorische aspect van het eerste deel aan te dikken – en in plaats daarvan de lyrische verwantschap met Schubert (eveneens een Oostenrijker, net als Bruckner) te benadrukken – werkt overtuigend en innemend."
BBC Music Magazine, september 2026 ****

"Dit is een authentiek 'romantische' lezing; in vergelijking hiermee klinkt de uitvoering van Rattle – en hij is daarin niet de enige – nogal lauwtjes."
Gramophone Magazine, september 2026