The Bride

Guðnadóttir levert een gedurfde en emotievolle filmmuziek die orkestrale grootsheid combineert met rauwe punkenergie en de meeslepende romantiek, gevaarlijke sensualiteit en onwankelbare menselijkheid van de film weet te vangen.

Regisseur, scenarioschrijfster en producent Maggie Gyllenhaal blikt terug op het creatieve proces achter de muziek: “Het was moeilijk om de juiste toon voor de muziek in deze film te vinden, want die moest zowel punkachtig zijn – niet als genre, maar als gevoel – als romantisch. Diep romantisch en emotioneel, het moest al deze dingen zijn. Bovendien moesten we deze monsters, deze iconische monsters, absoluut serieus nemen. Het is geen camp. Het was echt moeilijk om de juiste toon voor de muziek te vinden. Er was geen tijdelijke muziek die bij de taal van de film paste, dus moest Hildur die echt uitvinden. En ik denk dat ze die mix van echte punk en diepe, diepe romantiek heeft gevonden. We hadden Lee Ranaldo, die wilde gitaarpartijen in de stijl van Sonic Youth speelde, overlagerd door een compleet orkest. We hadden David Murray, die naast Fever Ray saxofoon speelde. Geen van deze elementen zou op zichzelf hebben gewerkt; het moest een mix zijn. Deze film is een verweving van genres en klanken, en de muziek moest dat weerspiegelen.”

Karin Dreijer van Fever Ray vertelt: »Ik ben erg dankbaar dat Maggie Gyllenhaal me voor dit project heeft uitgenodigd! Ik was al eerder fan, maar toen ik het script voor het eerst las, was ik meteen enthousiast. De taal van ›The Bride!‹ is poëtisch, onderhoudend en magisch, precies zoals ik het graag zie.»

Van Maggie Gyllenhaal (voor een Oscar genomineerde scenarioschrijfster/regisseur van »The Lost Daughter«) en met de voor een Oscar genomineerde Jessie Buckley en Oscarwinnaar Christian Bale in de hoofdrollen verschijnt »The Bride!« Een gedurfde, iconoclastische interpretatie van een van de meest boeiende verhalen ter wereld.
De eenzame „Frank“ (Bale) reist naar het Chicago van de jaren ’30 om de baanbrekende wetenschapper dr. Euphronious (de vijfvoudig voor een Oscar genomineerde Annette Bening) te vragen hem een metgezel te creëren. Samen brengen ze een vermoorde jonge vrouw weer tot leven, en »The Bride« (Buckley) is geboren. Wat daarna volgt, overtreft alle verwachtingen van het tweetal: moord! Bezetenheid! Een radicale culturele beweging! En wetteloze geliefden in een wilde en explosieve romance!

"Wat een begin: al met het eerste nummer, ‘The Fall’, op het album bij Maggie Gyllenhaals ‘The Bride!’ brengt Hildur Guðnadóttir het verhaal van de door de tijd zwervende Mary Shelley naar het hier en nu. Vervolgens keert ze terug naar de romantiek en situeert ze de muziek met behulp van swingnummers (een spookachtig ‘Puttin’ on the Ritz’) in de jaren twintig. Zoals zo vaak verrast Guðnadóttir met instrumentaties om nieuwe stemmingen te creëren. In »The Bride!« laat ze horen hoe fascinerend het kan zijn om de kwetsbaarheid van romantische liefde bloot te leggen. (Namens de jury: Stephan Ahrens)"
Prijs van de Duitse Platenkritiek 3 / 2026
Recensies: