Emil Tabakov: Complete Symphonies, Volume Eight

Sofia Philharmonic Orchestra, Emil Tabakov

De symfonieën van de Bulgaarse componist en dirigent Emil Tabakov verkennen de donkere kant van de menselijke ziel in monumentale partituren die even sober als krachtig zijn. Zijn taal, met zijn wilde, explosieve energie en elementaire kracht, houdt het midden tussen Dmitri Sjostakovitsj, Edgard Varèse, Allan Pettersson en Robert Simpson. Zijn Tiende Symfonie (uit 2018) begint met de eerste van vele wilde uitbarstingen, die af en toe plaatsmaken voor een ongemakkelijke kalmte. De ontroostbare droefheid van het langzame deel mondt uiteindelijk uit in een epische passage van kolossale woede. Het Scherzo daarentegen begint met een stemming van ondeugende humor, die zich al snel ontwikkelt tot een wervelende, snelle, zenuwslopende rit. Net als het eerste deel begint ook de finale met de ongebreidelde kracht van een razende vloed; deze neemt slechts kort af om een verwoest landschap te onthullen dat doet denken aan Kafka's "Er is hoop - maar niet voor ons". De symfonie wordt voorafgegaan door een plechtig, diepgevoeld symfonisch essay voor strijkers, het "Adagio voor strijkorkest" (2016), een grafschrift voor een verloren liefde.

Emil Tabakov (geb. 1947):
 Adagio for String Orchestra
 Symphony No. 10

Recensies: