Tinel & Callaerts: Flemish Organ Heritage

Ignace Michiels (Klais-Orgel Sint Salvatorskathedraal Brügge)

Elk land heeft zijn eigen traditie van orgelmuziek, die ook hand in hand gaat met de ontwikkeling van de instrumenten. Een groot deel van de literatuur is bij weinig luisteraars bekend. De restauratie van het Klais-orgel in de Sint Salvatorskathedraal in Brugge was voor de titulair organist aanleiding om de werken op deze cd te selecteren. De muziek omspant een periode van 1890 tot 1960 en demonstreert de pracht van de klank van dit opmerkelijke instrument.

Met werken van: Andre de Vaere (1890-1914), Edgar Tinel (1854-1912), Joseph Callaerts (1838-1901), Herman Roelstraete (1925-1985), Flor Peeters (1903-1986), Camil Van Hulse (1897-1988)

Callaerts:
 Petite Fantaisie, Op. 22 No. 2

Camil Van Hulse:
 Symphonia Mystica, Op. 53

Peeters:
 Concert Piece, Op 52a

Roelstraete:
 Toccatella con Fughetta on 'Salve Regina', Op. 28

Tinel:
 Organ Sonata, Op. 29

André De Vaere:
 Preludium en Fuga

Recensies:

"De letterlijk wat hoogdravende titel Vlaams Orgelerfgoed wordt in het boekje gespecificeerd: "van 1884 tot 1961". De enige componisten die spontaan bij me opkomen zijn Flor Peeters (1903-86), die hier vertegenwoordigd is met zijn Concertstuk op. 52a (1955), misschien Joseph Callaerts (1830-1901), wiens Petit Fantaisie op. 22 nr.2 (1894) te horen is, en, als het ter sprake komt, Camil Van Hulse (1897-1988), wiens Symphonia Mystica op. 53 (1953) hier te horen is (bij mijn weten als wereldpremière opname).andré De Vaere (1890-1914, Preludium en Fuga, jaar van compositie onbekend), Edgar Tinel (1854-1912, Orgelsonate op. 29, 1884) en Herman Roelstraete (1925-85, Toccatella con Fughetta op "Salve Regina" op. 28, 1961) heb ik moeten laten schieten De eerste drie genoemde componisten waren al samen vertegenwoordigd op een orgel-cd: Bach Inspirations, gespeeld door Peter Van de Velde (Aeolus 10661, uitgebracht in 2019). De andere drie namen waren tot dan toe "orgel-wise" onbekend. Of dit album echt het "(wereld)erfgoed" en "beste van het beste" van de Vlaamse orgelwerken tussen 1884 en 1961 samenbrengt valt te betwijfelen, vooral omdat dit altijd een kwestie van smaak is. Zonder twijfel is dit echter een belangrijke cd-productie die in mei van dit jaar terecht de "Preis der deutschen Schallplattenkritik" won Het album is om vele redenen uitstekend: allereerst is het concept om te focussen op een cultuurgebied (het huidige België) en een hanteerbare tijdsperiode (1884-1961) die tot op heden nauwelijks "verkend" zijn op orgelgebied inspirerend (voor mij).het hoogtepunt van het album is zeker de selectie van werken met hun vele "ongehoorde" ontdekkingen, waarbij Van Husle's Symphonia Mystica - met vijf delen en ongeveer 26 minuten spelen het langste werk op de cd - in mijn oren de spannendste trouvaille is, op de voet gevolgd door Tinel's driedelige orgelsonate van ongeveer twintig minuten; het is ook moeilijk te geloven dat deze nu pas voor het eerst het discografische daglicht heeft gezien.het feit dat de CD naast alle andere positieve verrassingen ook de belangrijkste (romantische) orgelmuziekgenres samenbrengt is een verdere verdienste: we horen een prelude met fuga (en een "Toccatella" met "Fughetta"), een fantasia, een concertstuk, een orgelsonate en een orgelsymfonie Last but not least ben ik verrukt over het expressieve, gedifferentieerde en kleurrijke spel van de Belgische organist, koordirigent en orgelleraar Ignace Michiels, die hier een uitstekend figuur slaat op "zijn" instrument - het orgel van Jacob van Eynde (1717-19) met 60 registers op drie manualen in de Sint-Salvatorskathedraal in Brugge, dat in 1935 volledig werd herbouwd door de firma Klais - en "duidelijk" een echte thuiswedstrijd speelt Conclusie: Vlaams Orgelerfgoed is een orgelalbum dat nauwelijks beter of harmonieuzer had kunnen zijn."
Tijdschrift voor het Orgel, Burkhard Schäfer

AWARDS:
German Record Critics' Award 2 / 2025 - Verklaring van de jury:Veel muzikale schatten sluimeren onontdekt in de rommelkamer van de muziekgeschiedenis. Ignace Michiels, titulair organist van de Brugse Kathedraal, heeft nu de Vlaamse sectie doorgespit en namen als Callaerts, De Vaere, Tinel, Peeters, Van Hulse en Roelstraete opgegraven, waarvan de meesten in ons land totaal onbekend zijn. Dat alleen al is zeer prijzenswaardig. Michiels presenteert zich ook als een briljante speler met een vurig temperament en muzikale gevoeligheid. Het resultaat is absoluut uitmuntend. Meesterlijker hadden deze spannende rariteiten niet herontdekt kunnen worden. Voor de jury: Guido Krawinkel