If I Could Only Remember My Name

Los Angeles - Het solodebuut van singer-songwriter David Crosby, If I Could Only Remember My Name, werd door de critici afgekeurd toen het in 1971 uitkwam. In de loop der jaren is echter de waardering gegroeid voor de avontuurlijke esthetiek van het album, de gelaagde harmonieën en de beklijvende teksten over verlies en verwarring. Het album, dat werd aangekondigd als Crosby's solodebuut, was allesbehalve een eenmansproject. In plaats daarvan was het een van zijn beste samenwerkingswerken, met leden van de Grateful Dead, Jefferson Airplane en Santana, maar ook Graham Nash, Joni Mitchell, Neil Young en anderen.

If I Could Only Remember My Name werd eerder dit jaar 50, en Rhino viert dit met een 2-CD set die het album bevat, liefdevol geremasterd van de originele analoge tapes, vergezeld van een bonus CD met een dozijn onuitgebrachte demo's, outtakes en alternatieve versies. De nieuwe remastering werd overzien door Stephen Barncard, de geluidstechnicus van het originele album, en gerestaureerd en snelheid gecorrigeerd met Plangent Processes. If I Could Only Remember My Name: 50th Anniversary Edition zal nu verkrijgbaar zijn. Ook de geremasterde versie van het originele album zal worden uitgebracht op 180-grams vinyl.

De begeleidende notities bij de collectie zijn geschreven door Steve Silberman, co-auteur van Skeleton Key: Een woordenboek voor Deadheads. Hij schrijft: "...de verhalen achter het maken van If I Could Only Remember My Name maken duidelijk dat de opbeurende en verlossende kwaliteiten van het album het resultaat zijn van een hechte groep getalenteerde muzikanten die een van hun eigen mensen terugbrachten van de rand van de afgrond. De ontroering van het album werd getemperd door het vuur van een levensveranderende tragedie"

Toen Crosby in 1970 met de opnamen van het album begon, rouwde hij om de dood van zijn vriendin Christine Hinton, die een jaar eerder bij een auto-ongeluk om het leven was gekomen. In die tijd werden de Wally Heider Studios in San Francisco een toevluchtsoord voor Crosby, die zich herinnert dat Jerry Garcia bijna elke avond kwam opdagen. "Er was een grijns en een blik in zijn ogen en hij was gefascineerd door de muziek," herinnert Crosby zich. "Simpel, niet geforceerd, gracieus, leuk, alomtegenwoordig. Het was een vriendelijkheid, ik ben er vrij zeker van. Jerry heeft dat nooit gezegd, zelfs niet laten doorschemeren. Gewoon, 'Hé, ik hoorde dat je iets aan het doen was. Wat ben je aan het doen? Laten we iets doen."

Wat zij maakten was muziek die door latere generaties singer-songwriters werd omarmd en werd aangehaald als een vroeg voorbeeld van het "freak folk" genre. Op het origineel verkennen de negen nummers een brede waaier van stemmingen en texturen. Crosby's swing en Garcia's scherpe solo's geven "Cowboy Movie" zijn intensiteit, terwijl "Song With No Words (Trees With No Leaves)" zich zachtjes beweegt tussen koorfolk en modale jazz. Voor "Orleans" transformeerde Crosby het Franse kinderrijmpje door de studio en zijn echokamer te gebruiken om een koor op te nemen met zijn vocale harmonieën

De tweede cd bevat bijna een uur aan onuitgebrachte opnamen van het maken van If I Could Only Remember My Name. Hierop staat het eerste zaadje van het album, dat Crosby op 28 maart 1968 legde bij Hollywood Recorders in Los Angeles. Samen met producer Paul Rothchild nam hij de eerste versies op van nummers als "Tamalpais High (At About 3)" en andere. Deze tracks worden aangevuld met een aantal onuitgebrachte sessie-opnamen, waaronder "Coast Road", "Dancer" en een alternatieve versie van "Cowboy Movie" waarin Neil Young een solo speelt in plaats van Garcia.

"If I Could Only Remember My Name" uit 1971 is Crosby's eerste release als soloartiest - en de enige voor een lange tijd - en het is een album dat wordt gekenmerkt door harmonie, gemeenschap en saamhorigheid. De begeleidingsband bestaat uit leden van de Grateful Dead en Jefferson Airplane, met opmerkelijke optredens van Neil Young, Joni Mitchell en Graham Nash. Op het moment van de release waren dit enkele van de bekendste namen in de muziek, die bijna allemaal net hun belangrijkste carrièrestadia en commerciële pieken voorbij waren. En toch klinken ze samen glorieus abstract. De muziek voelt aan als hoe een droom klinkt als je hem 's morgens probeert na te vertellen: mistig, slechts losjes verbonden, in real time oplossend" (pitchfork. com)

1. Music is Love
2. Cowboy Movie
3. Tamalpais High (At About 3)
4. Laughing
5. What Are Their Names
6. Traction In the Rain
7. Song With No Words (Tree With No Leaves)
8. Orleans
9. I'd Swear There Was Somebody Here