Symphonies 1 & 2

Helsingborg Symphony Orchestra, Okko Kamu

Berwalds Sinfonie serieuse werd geschreven in Wenen in 1842 en voor het eerst uitgevoerd in het Royal Opera House in Stockholm tijdens een benefietconcert voor de componist op 2 december 1843. Het concert had slechts één repetitie en men vermoedde dat Johan Fredrik Berwald uit jaloezie ervoor had gezorgd dat de uitvoering onvoorbereid en onindrukwekkend was. De critici waren zich terdege bewust van de slechte kwaliteit van de uitvoering in muziek die in die tijd moeilijk en grillig leek in haar originaliteit. Het tweede deel werd gespeeld op de begrafenis van Berwald op 14 april 1868, maar de hele symfonie werd in Zweden pas in 1871 weer gehoord. Het laatste deel was, naar het schijnt, na de eerste uitvoering herschreven en het is dit herziene deel dat bewaard is gebleven in een partituur die kennelijk in 1844 is gekopieerd.

De Sinfonie capricieuse heeft aanleiding gegeven tot enige controverse. De oorspronkelijke partituur van de symfonie is verloren gegaan, maar er is een korte partituur bewaard gebleven van een symfonie in D-groot, en het is dit werk dat door sommigen wordt geïdentificeerd als de Sinfonie capricieuse, met een titel die Berwald zelf had overwogen en die al in 1842 door zijn vrouw werd genoemd als een compositie van dat jaar. De korte partituur van de D-majeur Symfonie heeft een omkaderde titel Sinfonie capricieuse in het midden van de kop van de eerste pagina, en een meer aarzelende omkaderde Sinfonie pathetique aan de rechterkant. De vragen die open blijven betreffen de identificatie van de overgeleverde symfonie in korte partituur met de Sinfonie capricieuse, hoewel er geen twijfel over lijkt te bestaan dat Berwald wel degelijk een symfonie met die naam heeft georkestreerd. Als de Symfonie in D groot de Sinfonie capricieuse is, dan lijkt het erop dat hij niet zijn gebruikelijke gewoonte volgde om de schets in partituur te vernietigen zodra de orkestratie voltooid was. Het manuscript draagt de datum Nykoping 18 juni 1842 en de symfonie werd dus geschreven tijdens de zomermaanden die Berwald daar met zijn vrouw doorbracht, overdag werkend aan zijn composities en 's avonds met haar wandelend. De orkestrale uitvoering van het werk werd in 1913 voor de Berwald Stiftelsen ter hand genomen door Ernst Ellberg.

Berwald:
 Symphony No. 1 in G minor 'Sinfonie sérieuse'
 Symphony No. 2 in D major 'Sinfonie capricieuse'
 Estrella de Soria: Overture
 Overture to Estrella de Soria

"The Helsingborg orchestra is impressive...very good recorded sound."
Penguin Guide