Faure: Requiem & Poulenc: Gloria

Wat het Requiem van Fauré onderscheidt van talloze andere zettingen van de Requiem-tekst is het eerder intieme, ingehouden, bijna kamermuziekachtige karakter ervan, een "slaapliedje van de dood", zoals het ook wel wordt genoemd, een impliciete kritiek op het feit dat het werk de angst voor de dood en het Laatste Oordeel vermijdt uit te beelden. Fauré's antwoord was: "Maar dit is hoe ik over de dood denk: als een gelukkige bevrijding, als het nastreven van geluk in het hiernamaals en niet als een pijnlijke overgang", wat niet alleen de essentiële kenmerken van zijn Requiem perfect beschrijft, maar ook laat zien dat het een zeer persoonlijke uitdrukking is van de artistieke aard van de componist. Twee generaties later toonde Francis Poulenc een compleet andere benadering van religie.

Net als Fauré kwam Poulenc uit het zuiden van Frankrijk en werd hij beïnvloed door zijn vaderland in een zin die werd gekenmerkt door een 'landelijk', intens maar vreugdevol katholicisme. Hij zag zijn Gloria als een meer uitbundige tegenhanger van sommige van zijn andere gewijde werken, en in deze geest begint het eerste deel in een feestelijke stemming met een opvallend, fanfare-achtig motief door het hele orkest. Als Poulenc Gozzoli's fresco's van monniken die hun tong uitsteken en Benedictijner monniken die voetbal spelen aanhaalde als inspiratiebron voor zijn Gloria, dan is dit nergens duidelijker dan in het tweede deel met zijn ritmisch scherpe tekst Laudamus te.

Zowel in het operahuis als in de concertzaal werden Prêtre's interpretaties gekenmerkt door hun volbloed en hoogromantische karakter; stilistisch weken ze vaak af van die van Franse dirigenten van de vorige generatie. Hij was niet alleen een effectieve dirigent van het Franse repertoire, maar ook van de muziek van Italië en Duitsland, wat tot uiting kwam in de bewondering die hij in beide landen kreeg. Prêtre was een zeer ervaren en bekwaam opnamekunstenaar en had vele jaren ervaring in het werken in de studio. Zijn discografie is uitgebreid. Zijn opnames van de muziek van Poulenc waren bijzonder belangrijk.

Gabriel Faure (1845-1924):
 with Chor der Württembergischen Staatsoper Stuttgart, François Le Roux, Françoise Pollet & Südfunk-Chor Stuttgart, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR, Chor der Württembergischen Staatstheater Stuttgart, Georges Prêtre

Francis Poulenc (1899-1963):
 with Südfunk-Chor, Chor der Württembergischen Staatsoper Stuttgart, Françoise Pollet, Radio-Sinfonieorchester Stuttgart des SWR, Südfunk-Chor Stuttgart, Chor der Württembergischen Staatstheater Stuttgart, Georges Prêtre

Recensies: