Brahms Symphonies 2 & 4

Bergen Philharmonic Orchestra, Edward Gardner

De eerste symfonie van Johannes Brahms staat bekend om het feit dat het eenentwintig jaar duurde van de conceptie tot de première - een teken zowel van zijn eigen extreem zelfkritische beoordeling van zijn werk als van de verwachtingen van de mensen om hem heen dat zijn symfonieën naadloos zouden aansluiten op het werk van Ludwig van Beethoven. Verrassend genoeg begon Brahms in juni 1877 aan zijn Tweede Symfonie, die slechts zes maanden later door de Wiener Philharmoniker onder Hans Richter in première werd gebracht. Het vrolijke karakter en de pastorale stemming staan in schril contrast met de eerste symfonie. Na een pauze van ongeveer zes jaar keerde Brahms in 1883 terug naar deze vorm en componeerde hij snel na elkaar zijn derde en vierde symfonie. De vierde symfonie, begonnen in 1884, ging in oktober 1885 in première met Brahms en het hoforkest van Meingen. Het werk is vooral opmerkelijk vanwege het laatste deel in de vorm van een passacaglia, een zeldzaamheid, en de enige van Brahms' symfonieën die eindigt in een mineur toonsoort.

Johannes Brahms (1833-1897):
 Symphony No. 2 in D major, Op. 73
 Symphony No. 4 in E minor, Op. 98

Recensies: