Romantic Piano Conc. V.17

Stephen Hough (piano) & City of Birmingham Symphony Orchestra, Lawrence Foster

Deze CD brengt, voor zover wij weten, voor het eerst alle gepubliceerde werken voor piano en orkest van Mendelssohn samen. Mendelssohn werd beschouwd als een van de meest vooraanstaande pianisten van zijn tijd. Clara Schumann beschreef hem als 'de liefste pianist van allemaal'. Hoewel zijn werken voor het instrument lang niet zo talrijk zijn als die van bijvoorbeeld Liszt of Chopin, staan ze model voor het negentiende-eeuwse genre en zitten ze vol melodieuze charme.

Het Eerste Concerto is eigenlijk het vroegste werk op deze CD, ondanks het opusnummer, en is het werk dat Liszt voorlas uit een gekrabbelde partituur aan een verbaasde Mendelssohn toen de twee componisten elkaar ontmoetten in Parijs. Het Tweede Concerto ging in première - toepasselijk gezien het orkest dat op deze CD optreedt - in Birmingham tijdens het festival van 1837. In de overige drie werken is Mendelssohn in een luchtige stemming en laat hij zijn talent voor melodie en ongekunstelde charme ten volle horen.

Mendelssohn:
 Capriccio Brillant in B minor Op. 22
 Piano Concerto No. 1 in G minor, Op. 25
 Piano Concerto No. 2 in D minor, Op. 40
 Rondo brillant in E flat major, Op. 29
 Serenade and Allegro giocoso, Op. 43, for piano and orchestra

Recensies

"Stephen Hough stort zijn opwindende gaven weer eens uit over een prachtig Mendelssohn programma. Ik kan me niet voorstellen dat deze prachtig opgenomen CD zou ontbreken op de erelijst van dit jaar'
Classic CD

"Schitterend uitgevoerd'
The Daily Mail

"...bijtende intensiteit, maar met vrijere expressiviteit en grotere contrasten brengt hij ook extra poëzie naar voren en ... een sprankelende humor ... Een constant genot'
The Guardian

"Een indrukwekkende prestatie over de hele linie'
Piano International

"Met Stephen Hough's Mendelssohn betreden we een nieuwe dimensie. De zachte, stijlvolle arpeggio's waarmee het eerste werk hier opent, het Capriccio brillant, kondigen iets speciaals aan. Maar dit is slechts een voorbereiding op het Eerste Concerto. Ook hier is 'stijlvol' het woord. Je voelt de achtergrond - vooral de opera-achtergrond waartegen deze werken werden gecomponeerd. De eerste solo stormt niet zomaar weg, fortissimo; je hoort duidelijke emotionele trekken: de dwingende, donderende octaven, de geagiteerde semiquavers, de smekende appoggiaturas. De openbaring is het langzame deel van het Eerste Concerto: geen spoor van afgezaagde sentimentaliteit hier, eerder elegantie in evenwicht met diepgang van gevoel. Een deel van de lof moet naar het CBSO en Foster gaan; het zijn tenslotte de altviolen en cello's van het CBSO die de zang in dat langzame deel leiden. Foster en het orkest zijn ook effectief in de opening van het Tweede Concerto - te vaak afgedaan als het minder geïnspireerde vervolg op nr. 1. De eerste maten zijn verstild, somber, een beetje onder het hoofdtempo, zodat het aan Hough wordt overgelaten om het betoog kracht bij te zetten en het tempo te bepalen - allemaal erg effectief." Met Stephen Hough's Mendelssohn betreden we een nieuwe dimensie. De zachte, stijlvolle arpeggio's waarmee het eerste werk hier opent, het Capriccio brillant, kondigen iets speciaals aan. Maar dit is slechts een voorbereiding op het Eerste Concerto. Ook hier is 'stijlvol' het woord. Je voelt de achtergrond - vooral de opera-achtergrond waartegen deze werken werden gecomponeerd. De eerste solo stormt niet zomaar weg, fortissimo; je hoort duidelijke emotionele trekken: de dwingende, donderende octaven, de geagiteerde semiquavers, de smekende appoggiaturas. De openbaring is het langzame deel van het Eerste Concerto: geen spoor van afgezaagde sentimentaliteit hier, eerder elegantie in evenwicht met diepgang van gevoel. Een deel van de lof moet naar het CBSO en Foster gaan; het zijn tenslotte de altviolen en cello's van het CBSO die de zang in dat langzame deel leiden. Foster en het orkest zijn ook effectief in de opening van het Tweede Concerto - te vaak afgedaan als het minder geïnspireerde vervolg op nr. 1. De eerste maten zijn verstild, somber, een beetje onder het hoofdtempo, zodat het aan Hough wordt overgelaten om het betoog kracht bij te zetten en het tempo te bepalen - allemaal erg effectief."
Gramophone - Classical Music Guide 2010