Kozeluch: Piano Concertos Nos. 1, 5 & 6 (Hyperion

Leopold Kozeluch—another composer-pianist trying to make his way in 1780s Vienna—has not been treated kindly by posterity, suffering that posthumous obscurity shared by so many of Mozart’s contemporaries. But his brand of Rococo galanterie, much in evidence in these three piano concertos, is guaranteed to delight, especially in such affectionately attentive performances as these.

Piano Concerto No. 1
Piano Concerto No. 5
Piano Concerto No. 6 in C major

"It’s impossible to imagine more compelling performance of this music- Howard Shelley is truly a rescuer of lost musical souls."
Gramophone Magazine - January 2017
 
"Kozeluch’s mellifluous, sophisticated music is well served by this welcome recording."
MusicWeb International - 15th February 2017 

"Je zult maar de geschiedenisboekjes ingaan als een ‘miserabilis’, een minkukel. Zoals Leopold Kozeluch. Niemand minder dan Beethoven zette hem zo neer en dan wordt zoiets eindeloos herhaald. Ook Mozart was kritisch. Toen Kozeluch eens in diens bijzijn muziek van Haydn doorbladerde, maakte hij de opmerking: ‘Dat zou ik nooit zo geschreven hebben.’ Waarop Mozart gevat repliceerde: ‘Geen zorg, dergelijke ideeën zult u ook nooit krijgen.’ En toch, naarmate tegenwoordig meer muziek van deze Bohemer wordt opgediept, blijkt dat Kozeluch wel degelijk over een bijzonder talent beschikte - erkend trouwens door Franz Schubert, ook niet de eerste de beste. De drie pianoconcerten die Howard Shelley hier presenteert, onderstrepen het. Geschreven in 1784-86 waren het volbloed concurrenten voor Mozart. Diens niveau haalt Kozeluch niet, maar wie de Weense klassieke stijl tot in de finesses beheerst, zoals hij, kan toch zeer aantrekkelijke muziek afleveren. Alles klopt in deze bruisende en sprankelende concerten. Shelley is een oude rot als het gaat om Mozarts tijdgenoten, hij heeft er al heel wat afgestoft. Hij zet deze concerten van Kozeluch knap neer, misschien met een ietsje overdaad aan mooimakerij soms, maar dat mag de pret niet drukken."
JOS VAN DER ZANDEN - KLASSIEKE ZAKEN MAGAZINE 1-2017